[...] krótkie formy László Krasznahorkaiego z tego tomu pozostaną nam w głowie, jego zdania będą wibrowały, wprowadzały niepokój, bo podskórnie zdajemy sobie sprawę, że węgierski pisarz mówi o tym, czego obawiamy się najbardziej.
Magdalena Talik, wroclaw.pl/kultura
- Błyskotliwa konstrukcja, lekkość, zawieszenie puenty, która powraca w kolejnym opowiadaniu, dopełniając poprzednie, zawieszenie w czasie i przestrzeni, wreszcie nadrealizm – to wszystko składa się na jeden z najoryginalniejszych debiutów ostatnich lat.Marta Zdanowska, Dwutygodnik
- [Zbiór] jest pomyślany jako z jednej strony bardzo surowe świadectwo wojny jako takiej i uczestnictwa w niej młodego człowieka, ale jest też refleksją na temat pisania o wojnie, na temat pamięci, dekonstrukcją samego aktu wspominania rzeczy niewyrażalnych. […] To jest bardzo dobra książka, ma słusznie status klasyki amerykańskiej literatury. Jeśli ktoś chciałby przeczytać jedną książkę o wojnie, to ta będzie niezła.Piotr Kofta, Czytelnia Dwójki
historykon.plRadość soboty Marty Grzywacz, Przepraszam za brzydkie pismo Antoniny Tosiek, Gdynia Aleksandry Boćkowskiej, Głowa węża Patricka Raddena Keefe’a (tł. J. Dzierzgowski) znalazły wśród najlepszych książek historycznych mijającego roku według portalu Historykon.pl. Wielka radość!
- Maksymilian Lawera, gq.pl
„To, co nieśli” to misternie skonstruowany zbiór opowiadań, który wymyka się klasycznemu modelowi literatury wojennej, chociażby dlatego, że nie ma w nim miejsca na heroiczne narracje.
- Benjamín Labatut błyskotliwie spina fakty z fikcją i lączy losy [bohaterów książki], tworząc opowieść o nauce i rozumie, które pozbawione ducha przynoszą dehumanizację, zagładę i rzeczywistość zdeformowaną przez pęknięte szkiełko i oko ślepe na człowieczeństwo.-, „PANI”, nr 1 (424) z dn. 1.01.2026
- Ernaux traktuje pamięć nie jako wierny zapis, lecz jako taśmę, na której równie istotne jak same obrazy są zakłócenia, przesunięcie, glitche.Tomasz Fryzeł, „Didaskalia”, nr 189/2025 z dn. 1.10.2025
Vincenzo Latronico, autor Do perfekcji, w rozmowie z Rzeczpospolitą mówi: „Książka jest fikcją, ale każdy detal ma realne źródło – pochodzi z mojego życia albo z życia ludzi, których znam. Pisarz »pożycza« cudze historie, owszem, ale jeśli to robi, bierze za nie odpowiedzialność”.
„Rzeczpospolita”, nr 295 (13359)z dn. 20.12.2025- To metaforyczna opowieść o samotności, stracie i upływającym czasie, w której sen miesza się z jawą. [...] To naprawdę piękny sen.Dawid Dróżdż, „Gazeta Wyborcza Telewizyjna”, nr 294 (11091) z dn. 19.12.2025
- W kinach film, w księgarniach książka Jacka El-Haia – reportaż historyczny, a zarazem psychologiczna podróż w głąb umysłów tych, którzy odpowiadali za niewyobrażalne zbrodnie.Mariusz Grabowski, „Polska Metropolia Warszawska”, nr 101 (2508) z dn. 22.12.2025
- Jak nie macie pomysłu na prezent dla siebie samego, to będzie to idealna pozycja na parę wieczorów.Stały Poziom Deprawacji, facebook.com
- ir2.info
„Żeby opowiedzieć historię, trzeba dotrzeć do początku, a na początku byli wydawcy. Zresztą gwiazdy opowiedziały już swoje historie” – mówi Tomasz Lada, opowiadając o bohaterach swojej książki Wszystko jak leci, w rozmowie z Mateuszem Sroczyńskim.
Od 22 grudnia do 2 stycznia w audycji 1 PR „Cztery pory roku” - od poniedziałku do piątku, ok. godz. 11.30 - można posłuchać fragmentów książki Wańkowicz. Życie na kraterze Łukasza Garbala. Czyta Wojciech Żołądkowicz.
-
Wojciech Górecki został uhonorowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Gratulujemy autorowi i zachęcamy do lektury!
-
polityka.pl
W rankingu 12 najlepszych zagranicznych książek roku „Polityki” znalazły się Biografia X Catherine Lacey , Arabeski Serhija Żadana oraz A świat trwa Lászla Krasznahorkaiego. Gratulujemy autorom!
- Przewrotna powieść amerykańskiej pisarki pokazująca pułapki biografii, która jest jednocześnie przypowieścią o sztuce i alternatywną historią Ameryki. Dostajemy piętrową mistyfikację i zabawę literacką, która stawia pytanie o miłość i jej granice, a także o cenę geniuszu.Justyna Sobolewska, polityka.pl
- Krasznahorkai tworzy swój gatunek – jego krótkie prozy to bardziej medytacje niż opowiadania. Krasznahorkai proponuje, żeby spojrzeć na rzeczywistość i na nas samych bez żadnych osłon; w tej pustce każdy może zobaczyć coś innego.Justyna Sobolewska, polityka.pl
-
Z ogromną radością informujemy, że Wydawnictwo Czarne zostało uhonorowane tytułem Wydawcy Roku 2025 w plebiscycie dwumiesięcznika "Książki. Magazyn do czytania"!
Dziękujemy za zaufanie!
- Powieść można czytać jako historię o duchach, ale Murek nie tworzy gatunkowego horroru, tutaj przyglądamy się raczej wspólnej egzystencji. Groza tej opowieści mieści w sobie nasze lęki codzienne – straszność starzenia się, wypadania z ról, okrucieństwo rynku pracy, zwłaszcza dla kobiet aktorek.Justyna Sobolewska, polityka.pl
- Warto również zwrócić uwagę, że – mimo, iż akcja powieści toczy się w latach sześćdziesiątych XX wieku – jej treść jest bardzo aktualna. Jednocześnie stawia ona każdej/każdemu z nas pytanie: czy wiem, kim naprawdę jestem? Nie bez kozery zatem powieść „Studium przypadku” została nominowana do Nagrody Bookera.Roman Soroczyński, warszawa.pl
- Denis Johnson, nominowany za tę książkę do Nagrody Pulitzera, rozbiera na czynniki pierwsze mit „amerykańskiego snu”, pokazując jego gorzkie i piękne w surowości zaplecze. To niemal biblijna przypowieść o samotności wymuszonej przez przestrzeń zbyt wielką dla jednego człowieka, o świecie, który przemija, i o próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości.Koń Movie, facebook.com
- Ten zbiór to istny kolaż skrajnie różnych formatów, tak pod względem formalnym, jak i stylistycznym. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, albo zadziwi się nieoczywistością formy.Anna Kiełczewska, „Magazyn Literacki Książki”, nr 11/2025 z dn. 1.11.2025
- Krasznahorkai zawsze pisze pod włos, wbrew czytelniczym przyzwyczajeniom, tka swoje wielostronicowe zdania i unika kropek, twierdząc, że kropka to sztuczny twór, rodzaj konwencjonalnej umowy między pisarzem a odbiorcą, konwencje zaś można, a nawet należy łamać. […] „A świat trwa” można traktować jako dobry wstęp do tego oryginalnego pisarstwa, bo znajdziemy tu wiele z najważniejszych obsesji Krasznahorkaiego.Piotr Kofta, „Książki. Magazyn do czytania”, nr 6 (75) z dn. 1.12.2025
- We wspaniałej powieści „Równiny” Gerald Murnane pokazuje, że sztuka może nas odciągać od poznania prawdy, i sam stawia się w cieniu podejrzeń.Agata Pyzik, „Książki. Magazyn do czytania”, nr 6 (75) z dn. 1.12.2025
- Lacey napisała powieść totalną. Książkę wypełniają fikcyjne listy, wywiady z X, przypisy do zmyślonych artykułów, a nawet zdjęcia głównej bohaterki jej książki. Czytając „Biografię X” trudno nie złapać się na tym, że chwilami zaczynamy autorce wierzyć, że ktoś taki jednak musiał istnieć. W efekcie powstał niesamowity opis kobiety, która przeżyła piekło i piekło zgotowała innym.Wojciech Szot, wyborcza.pl
