Aktualności
  • 30% rabatu na książki o Amercye!

    W dniach od 6 do 12 października kupicie wybrane tytuły o Ameryce z 30% rabatem. 

    Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków. Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej Księgarni Czarnego w Alei Jana Pawła II 45a/56.

    Tytuły objęte promocją:
  • Karolina Lewestam, Szmaty
    Karolina Lewestam
    Szmaty

    Lewestam nie robi ze swojej książki kolejnego, tendencyjnego poradnika pod tytułem „jak pokochałam swoje zmarszczki”. I całe szczęście. Znacznie ciekawsze jest to, że pokazuje kobiety jako uczestniczki systemu, który je same klasyfikuje. Dziewczynka patrzy na ciotki jak na stare baby. Wie już, co jest atrakcyjne, zanim ktokolwiek zdąży przeprowadzić jej kurs patriarchatu dla początkujących. Normy reprodukują się bez większego wysiłku. To chyba jedna z największych przewag ideologii nad zwykłym przymusem – po pewnym czasie każdy sam pilnuje własnej celi.
    Natalia Królikowska, miejmiejsce.com
  • Patti Smith, Chleb aniołów
    Patti Smith
    Chleb aniołów

    „Chleb aniołów” to intymna, melancholijna i bardzo osobista opowieść o dzieciństwie, pamięci i początkach drogi, która doprowadziła Patti Smith do miejsca, w którym znamy ją dzisiaj.
    Yellow Snare, m-mag.pl
  • Patricia  Evangelista, Niektórych trzeba zabić
    Patricia Evangelista
    Niektórych trzeba zabić

    Reportaż Evangelisty robi piorunujące wrażenie także w zestawieniu z dzisiejszą, mocno niepokojącą rzeczywistością. Autorka z pełną premedytacją odsłania i analizuje mechanizm stosowania i poddawania się przemocy, poczynając od jednostki, kończąc na całym państwie, społeczeństwie, które zaczyna ów mechanizm akceptować, uwewnętrzniać zabójstwo sąsiadów, współobywateli jako swój obowiązek działania dla dobra ogółu.
    Doris, sztukater.pl
  • Miłosz Piotrowski, Niebionka na pętli
    Miłosz Piotrowski
    Niebionka na pętli

    „Niebionka na pętli” znakomicie oddaje realia pierwszych dekad trzeciego milenium: blok z wielkiej płyty, sklep monopolowy, lokalny festyn, a wszystko to tylko scenografia dla młodzieńczych relacji i politycznych układów. Do tego rap i bit zawłaszczający język powieści.

    Agnieszka Warnke, culture.pl
  • Karolina Lewestam, Szmaty
    Karolina Lewestam
    Szmaty

    Starość wybrzmiewa […] u Lewestam, autorka roboczo nazywała swoją opowieść Traktatem o starych babach. Ale dopiero słowo „szmaty” oddaje sedno historii, zawierając w sobie i uprzedmiotowienie kobiet, i skojarzenie z „kobietą lekkich obyczajów”. Jednak […] przeglądanie sterty ubrań, określanych lekceważąco Wielką Kupą Szmat, staje się pretekstem do rozmowy o codziennych troskach, uczuciach, relacjach rodzinnych i damsko-męskich. Trywialna czynność buduje więc kobiecą solidarność.
    Agnieszka Warnke, culture.pl
  • Katherine Eban, Gorzkie pigułki
    Katherine Eban
    Gorzkie pigułki

    Opowieści „z życia wzięte” zawarte w tej reporterskiej książce i dobrze udokumentowane przedstawiają nie tylko określone i naganne przypadki działania producentów generyków, ale i dotykają ogromnej sfery związanej z medycyną a w gruncie rzeczy – bezradności chorych, zależnych od etyki i moralności ludzi big pharmy.
    Anna Leszkowska, Sprawy Nauki
  • Tove Ditlevsen, Pokój Vilhelma
    Tove Ditlevsen
    Pokój Vilhelma

    To pełne goryczy rozliczenie się z ostatnim małżeństwem i z życiem [...]. Jak zwykle u Ditlevsen więcej tu sarkazmu i autoironii niż jawnego użalania się nad sobą.
    miz, „Odra”, nr 10/2026 z dn. 1.10.2026
  • Anneli Jordahl, Córki łowcy niedźwiedzi
    Anneli Jordahl
    Córki łowcy niedźwiedzi

    Powieść jest jednocześnie surową opowieścią o przetrwaniu i przewrotnym pytaniem o to, gdzie kończy się niezależność, a zaczyna samotność, która może stać się śmiertelną pułapką.
    Maja Chitro, „ELLE”, nr 11/2026 z dn. 1.11.2026
  • Anneli Jordahl, Córki łowcy niedźwiedzi
    Anneli Jordahl
    Córki łowcy niedźwiedzi

    „Córki łowcy niedźwiedzi” pozostawiają przede wszystkim wątpliwość, czy wolność można w ogóle rozpatrywać w oderwaniu od innych ludzi. Człowiek może uciec od społecznych reguł, ale równie łatwo może stworzyć własne – równie opresyjne. Może też podporządkować się cudzym i nazwać to normalnością. Jordahl nie wskazuje jednej drogi prowadzącej pomiędzy tymi skrajnościami. Zmusza natomiast do zastanowienia się nad regułami, które sami uznajemy za oczywiste. A przecież właśnie dla takich momentów – kiedy cudza opowieść zaczyna zadawać pytania dotyczące naszego własnego życia – sięgamy po literaturę.
    Karolina Wiaczewska, sztukater.pl
  • Urszula Honek, Białe noce
    Urszula Honek
    Białe noce

    Autorka nie prowadzi każdej historii do jednoznacznego rozwiązania. Pozostawia czytelnika z obrazem, gestem albo zdaniem, którego znaczenie zmienia się po zestawieniu z pozostałymi historiami.
    Aleksandra Pakieła, „Więź”, nr 3 (705) z dn. 1.10.2026
  • Jan Morris, Triest, czyli nigdzie
    Jan Morris
    Triest, czyli nigdzie

    Jego [Triestu] legenda zaprowadziła tam przed laty Jan Morris, jedną z największych powojennych pisarek brytyjskich [...]. Morris opowiada o swoich spotkaniach z miastem. Snując kolejne przybliżenia, pisze o przemijaniu i samotności.
    -, „Przegląd Polityczny”, nr 197/2026 z dn. 1.09.2026
  • Richard Flanagan, Pytanie numer siedem
    Richard Flanagan
    Pytanie numer siedem

    To, za co szczególnie szanuję „Pytanie numer siedem”, to umiejętność zgrabnego połączenia elementów biografii, eseju i fikcji. [...] Historia jest zdecydowanie warta polecenia. Choć nie wiedziałem, czego się spodziewać, lektura okazała się jedną z najbardziej angażujących w ostatnim czasie.
    Grzegorz Grabka, popkulturowcy.pl
  • Weronika Murek, Urodziny
    Weronika Murek
    Urodziny

    Autorka krąży między realnością a wyobraźnią, tworząc frapującą, gorzką powieść przypominającą film grozy. Dramaturgia jak w teatrze, język precyzyjnie wymierzony w poetycką wieloznaczność.
    Agnieszka Warnke, culture.pl
  • Anneli Jordahl, Córki łowcy niedźwiedzi
    Anneli Jordahl
    Córki łowcy niedźwiedzi

    Autorka balansuje na granicy brutalnego realizmu i nordyckiego mitu. Choć jej proza charakteryzuje się oszczędnością, bije z niej surowy powab dawnych sag. To nie tylko studium ludzkiego okrucieństwa i natury bez upiększeń, ale przede wszystkim fascynujący hymn na cześć absolutnego braku uległości.
    Rafał Pikuła, „Przegląd”, nr 40 (1395) z dn. 28.09.2026

Strona używa plików cookies zgodnie z polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.