Z okazji premiery książki Magdy Piekarskiej Odra, Oderka, Odera w dniach od 17 do 23 listopada kupicie wybrane tytuły z serii Sulina z 30% rabatem. Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków. Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej Księgarni Czarnego w Alei Jana Pawła II 45a/56.Tytuły objęte promocją:
Wspaniała wiadomość!
Fundacja BatoregoPoznań kolonialny Kaspra Bajona i Baranie oko Emilii Sułek znalazły się wśród tytułów nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak! Serdecznie gratulujemy!
- Dąbrowszczaków przez lata albo stawiano na pomnikach albo próbowano z nich strącić. Tymczasem za wspólną nazwą kryli się ludzie, którzy po wojnie trafiali na zupełnie różne strony historii – jedni do komunistycznej bezpieki, inni do jej więzień. Jeremi Galdamez Muñoz przypomina, że ich biografie są znacznie ciekawsze i bardziej skomplikowane niż polityczne legendy, które wokół nich budowano.Agnieszka Cybulska, acopy
- „Gorzkie pigułki” to kapitalny przykład reportażu śledczego, który z całą pewnością nie pozostawi żadnego czytelnika obojętnym, bo też absolutnie można go polecić każdemu. Po lekturze zostaje nie tylko wiedza o tym, jak powstają nasze leki, zwłaszcza ich tańsze zamienniki, ale przede wszystkim niepokojące pytanie: czy naprawdę możemy zaufać temu, co napisano na ulotce?Bnioff, Sztukater.pl
- [Reportaż] jest korowodem, który wciąga czytelnika bez reszty, inspiruje, angażuje i zachęca, by z jego książką w plecaku samemu rzucić się w ten wir historii.Bnioff, Sztukater
- To reportaż, który ratuje życie, bo uczy zadawać pytania. (...) Polecam tę książkę każdemu, kto choć raz w życiu połknął tabletkę. Czyli wszystkim.Leszek Koźmiński, Kryminalne Tropy
- Instytut Narutowicza
Jak to możliwe, że w kraju, który przez dziesięciolecia zmagał się ze swoją nazistowską przeszłością, powstała neonazistowska grupa terrorystyczna? Z Jacobem Kushnerem, autorem reportażu Biały terror, w podcaście Instytutu Narutowicza rozmawiał Przemysław Witkowski.
- harpersbazaar.pl
„Czytanie powieści przynosi mi największą radość i przypomina, że nie jestem sam. Ale nie nazywam ich narzędziem. To znaczy, nie sytuuję powieści w sferze pocieszenia, etyki ani odpowiedzialności. Nie odpowiadają one na żaden z tych imperatywów. Są znacznie bardziej tajemnicze i w tym tkwi ich urok” – mówi Richard Flanagan w rozmowie z Agnieszką Budnik. Zachęcamy do lektury!
- pap.pl
„W czasie pracy [nad Odpowiedziami] dużo czytałam o tym, jaki jest biochemiczny stan i neurologia zakochanych. Bo wiemy, że zachodzi coś możliwego do zmierzenia między ludźmi, kiedy głęboko się kochają. Nowoczesne życie przecina się z tworzeniem i budowaniem związków, a może i z ich udoskonalaniem” - mówi Catherine Lacey, autorka powieści „Odpowiedzi” i „Biografia X” w rozmowie z Polska Agencją Prasową. Zachęcamy do lektury!
- Pisarz niezwykle starannie układa i łączy ogniwa swoich łańcuszków przyczynowo-skutkowych. To książka wciągająca i bardzo warta lektury. No i rzadko zdarza się w literaturze, by autor opisał doświadczenie własnej śmierci – a historia wypadku na rzece Franklin taki opis zawiera. Może to Flanagan, a nie Gerald Murnane, zostanie drugim australijskim noblistą?Tomasz Fiałkowski, „Tygodnik Powszechny”, nr 47 (4037) z dn. 18.11.2026
- pl.euronews.com
„Czy my właściwie robotów humanoidalnych potrzebujemy? Widziałem, jak robotyczne ramiona świetnie segregują paczki w magazynach. Uważam, że przy takim rozwiązaniu bez wyrzutów sumienia zamówiłbym taką paczkę przez internet – wiedząc, że posegregował ją robot, a nie człowiek, który przeszedł tego dnia 30 km na hali i dźwigał łącznie kilka ton” – mówi Marek Szymaniak, autor książki Młócka, w rozmowie z Aleksandrą Gałka-Reczko.
- To osobista, nieoczywista książka o pamięci, przypadku i konsekwencjach wyborów, których skutki potrafią sięgać przez pokolenia. A co by było, gdyby...?Maja Chitro, elle.pl
- „Pytanie numer siedem” to jedna z tych książek, które pozostają w pamięci długo po przeczytaniu ostatniej strony. Przypomina, że nasze życie jest częścią historii znacznie większej, niż potrafimy sobie wyobrazić, a za najbardziej dramatycznymi wydarzeniami mogą kryć się nieoczekiwane opowieści o miłości i ocaleniu.Paweł Skutecki, dziennikzwiazkowy.com
„Czasami autorzy kierują się jakąś platońską ideą »idealnej książki«, bardzo ciężko pracuję nad tekstem, który wcale nie jest dla nich osobisty. A trzeba być gotowym włożyć w książkę cząstkę siebie” – mówi Catherine Lacey, autorka powieści Odpowiedzi i Biografia X, w rozmowie z Agatą Pyzik w najnowszym numerze Wysokich Obcasów.
„Wysokie Obcasy”, nr 45 (1416) z dn. 14.11.2026- Zbiory opowiadań to zwykle trudny orzech do zgryzienia, bo trudno je oceniać jako jedną całość. „O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości / Katedra” Raymonda Carvera to jednak wyjątek, o którym chcę powiedzieć wszystkim: musisz przeczytać!Anna Baluta, popkulturowcy.pl
- [Marek Szymaniak] bezlitośnie obnaża ciemne strony nowoczesnego rynku pracy, gdzie innowacje stają się narzędziem bezdusznego nadzoru i neofeudalnej eksploatacji. [...] Niezbędny głos w debacie o przyszłości zatrudnienia [...].-, „Puls Biznesu” nr 217 (7218) z dn. 12.11.2026
- Przepełnione apatią i nostalgią mikroświaty, gdzie podszewką wszystkiego jest żałoba, samotność, ale też rozpaczliwe, niemal lękowe dążenie do bliskości. Krauss nie bawi się w tanie pouczanie, subtelnie szkicuje momenty, w których życie bohaterów nagle zmienia trajektorię i nic już nie będzie takie samo.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- Klasyka surowego amerykańskiego Południa i Southern Gothic w najlepszym wydaniu. Teksty pisane na przestrzeni dwudziestu lat, wypełnione po brzegi egzystencjalną goryczą. [...] Porażająca proza o samotności.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- Całość wyśmienicie przełożona, warsztatowo teksty są mistrzowsko skonstruowane i opowiedziane, znać amerykańską szkołę noweli – na paru stronach zawarte są całe światy, kończysz czytać i wiesz o bohaterach wszystko, co konieczne, by wejść w ich opowieść.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- To swoista, genialnie skrojona kronika życiowych klęsk, nieudanych przyjaźni czy polowań. Facet jest mistrzem miniatury, u którego zwykłe, niepozorne sytuacje ukradkiem eskalują do granic możliwości. Klasyczny amerykański brudny realizm, ale podany tak świeżo, że wchodzi bez popitki. Kolejna perełka w serii opowiadań amerykańskich.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- Powtórzę – rewelacja, nie pamiętam kiedy ostatnio miałem tak, że po ostatnim opowiadaniu z zaskoczeniem zauważyłem, że to już koniec książki, że chcę jeszcze. Ukłony za przekład, oddający wagę tej prozy i pozwalający zapomnieć się w czytaniu.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- Bardzo dobre opowiadania (co akurat jest standardem w tej serii). Wszystkie opowieści osadzone są na tytułowej Alasce, mamy więc niby żelazny zestaw - surowe warunki, łowienie pstrągów i halibutów (zawodowe i hobbystyczne), psy wykorzystywane w zaprzęgach, wszechobecny alkohol; jednak teksty spinają i trzymają w ryzach kobiety [...].Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- O ile pytany o ulubionego autora bądź autorkę powieści mam problem ze wskazaniem jednej osoby - w różnych okresach życia są to inni twórcy - o tyle w wypadku opowiadań nie mam wątpliwości. Carver. Opublikowany niedawno tom składający się z dwóch zbiorów („O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości” oraz „Katedra” w przekładzie Jerzego Jarniewicza) umocnił mnie w tym przekonaniu. Choć teksty znałem wcześniej, czytane po latach, w nowym ujęciu translatorskim wciąż działają. Nikt tak nie pisał o samotności jak Carver.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- No i rękę Mateusz Sidorek ma do pisania, słuch językowy również, stroni od patosu i wyraźnych puent, dlatego te opowiadania są tak autentyczne. Czytajcie Sidorka, czytajcie polskie opowiadania, bo warto.Radosław Kobierski, instagram.com
- „Księga lata” nie jest klasyczną powieścią z wartką akcją, lecz zbiorem pięknych, chwilami zabawnych, a chwilami melancholijnych scen. To literatura, która pozwala zwolnić i na moment przenieść się w świat, gdzie największe znaczenie mają rozmowy, przyroda i obecność drugiego człowieka.Gabriela Celińska, elle.pl