Aktualności
  • 30% rabatu na książki z serii Reportaż!

    Z okazji premiery Młócki Marka Szymaniaka w dniach od 17 do 23 marca kupicie wybrane książki z serii Reportaż z 30% rabatem. Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków.

    Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej Księgarni Czarnego w alei Jana Pawła II 45a/56.

    Tytuły objęte promocją:
  • Karolina Lewestam, Szmaty
    Karolina Lewestam
    Szmaty

    O kobietach, lumpeksach i życiowych lekcjach mówiła w audycji Alicji Michalskiej Karolina Lewestam, autorka książki Szmaty. Całej audycji można posłuchać na stronie internetowej Polskiego Radia.

    polskieradio.pl
  • Karolina Lewestam, Szmaty
    Karolina Lewestam
    Szmaty

    Autorka bierze na warsztat rzecz pozornie banalną: ubrania i zamienia ją w narzędzie opowieści o kobiecej biografii. Ubrania w tej książce są czymś więcej niż elementem codzienności. Stają się archiwum życia: zapisem zmian, które zachodzą w ciele i w społecznej roli kobiety.
    Magdalena Kasperowicz, Chillizet
  • Marek Szymaniak, Młócka
    Marek Szymaniak
    Młócka

    Technologia już sprawia, że pracujemy więcej za mniej i pod ściślejszą kontrolą. O tym, co kryje się pod narracjami o innowacyjności i jak będzie wyglądać praca przyszłości, opowiada Marek Szymaniak.

    Karolina Rogaska, Newsweek
  • Patricia  Evangelista, Niektórych trzeba zabić
    Patricia Evangelista
    Niektórych trzeba zabić

    „Niektórych trzeba zabić” wpisuje się zatem w tradycję literatury faktu, którą reprezentują autorzy pokroju Swietłany Aleksijewicz. W tym modelu literatura traktowana jest jako archiwum głosów, jako ostatnia instancja pamięci. Nie ma tu efektownych puent. Jest mozolne rekonstruowanie trajektorii kul, godzin zgonów, sprzecznych zeznań. Oczywiście można i pewnie nawet trzeba czytać tę książkę szerzej. Ona nie dotyczy przecież wyłącznie Filipin. Autorka pokazuje mechanizm, który można uruchomić wszędzie. Wystarczy zmęczenie demokracją, frustracja ekonomiczna i polityk, który wyzna, że wie, kto jest winny. Ten schemat wydaje się niepokojąco znajomy.
    Paweł Biegajski, Melancholia codzienności
  • Antonina Tosiek z nominacją do Nagrody im. Marcina Króla 2026!

    Książka Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet trafiła na listę nominowanych do prestiżowej Nagrody im. Marcina Króla. Bardzo cieszymy się z sukcesu naszej autorki i mocno trzymamy za nią kciuki!

    Laureata/laureatkę nagrody poznamy już 28 maja.

  • Karolina Lewestam, Szmaty
    Karolina Lewestam
    Szmaty

    Trudno uwierzyć, że pomiędzy młodą dziewczyną a dojrzałą kobietą istnieje ontologiczna ciągłość? Lewestam podejrzliwie przygląda się tym kulturowym granicom, demaskując ich umowność, ale też opresyjność.
    Karolina Broda, Vogue.pl
  • Tove Ditlevsen, Pokój Vilhelma
    Tove Ditlevsen
    Pokój Vilhelma

    „Pokój Vilhelma” stanowi zatem wysokiej próby artystyczną wypowiedź wyrastającą z tej pierwszej próby samobójczej, a zapowiadającą kolejną. Nie jest to autobiografia, Ditlevsen posłużyła się fikcją. Ale nie ulega wątpliwości, że jej fikcyjni bohaterowie wzięli się z prawdziwego życia. Bohaterka powieści nawet nazywa się jakoś podobnie do autorki.
    Piotr Kopka, literaturasautee.pl
  • Annie Ernaux, Powroty
    Annie Ernaux
    Powroty

    Ernaux pokazuje, jak drobne przedmioty, obrazy i wspomnienia z dzieciństwa stają się materiałem literackim. W procesie pisania prywatna pamięć przekształca się w opowieść o doświadczeniu całego pokolenia i o świecie, który ukształtował autorkę.
    Gosia Walendowska, hygge-blog.com
  • Michael Magee, Blisko domu
    Michael Magee
    Blisko domu

    „Blisko domu” Michaela Mageego to literacki debiut, który zwiastuje narodziny kolejnego ważnego pisarza młodego pokolenia.
    -, „PANI”, nr 4 (427) z dn. 1.04.2026
  • László Krasznahorkai, Szatańskie tango
    László Krasznahorkai
    Szatańskie tango

    Niezwykłe w „Szatańskim tangu” jest też to, że w opisach brudu, błota i rozkładu czytelnik może odnaleźć przebłyski melancholijnego piękna. Język tej narracji ewokuje poczucie klaustrofobii, gdyż Krasznahorkai buduje długie, niepodzielone na mniejsze partie akapity, które rozciągają się na całe stronice powieści. Zmusza w ten sposób odbiorcę swojego dzieła do głębszego w nim zanurzenia. To proza intensywna i gęsta, która nie daje wytchnienia, podobnie jak wytchnienia w życiu nie mają wykreowani przez Węgra bohaterowie.
    Jacek Lech, Biblioteka Biecz

Strona używa plików cookies zgodnie z polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.