- O ile pytany o ulubionego autora bądź autorkę powieści mam problem ze wskazaniem jednej osoby - w różnych okresach życia są to inni twórcy - o tyle w wypadku opowiadań nie mam wątpliwości. Carver. Opublikowany niedawno tom składający się z dwóch zbiorów („O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości” oraz „Katedra” w przekładzie Jerzego Jarniewicza) umocnił mnie w tym przekonaniu. Choć teksty znałem wcześniej, czytane po latach, w nowym ujęciu translatorskim wciąż działają. Nikt tak nie pisał o samotności jak Carver.Jarosław Maślanek, jaroslawmaslanek.substack.com
- No i rękę Mateusz Sidorek ma do pisania, słuch językowy również, stroni od patosu i wyraźnych puent, dlatego te opowiadania są tak autentyczne. Czytajcie Sidorka, czytajcie polskie opowiadania, bo warto.Radosław Kobierski, instagram.com
- „Księga lata” nie jest klasyczną powieścią z wartką akcją, lecz zbiorem pięknych, chwilami zabawnych, a chwilami melancholijnych scen. To literatura, która pozwala zwolnić i na moment przenieść się w świat, gdzie największe znaczenie mają rozmowy, przyroda i obecność drugiego człowieka.Gabriela Celińska, elle.pl
- „Pytanie numer siedem” będzie dobrym wyborem dla czytelników, którzy lubią książki skłaniające do zatrzymania się i spojrzenia na znane wydarzenia z innej perspektywy. To lektura o przypadku, pamięci i odpowiedzialności, a także o tym, że za wielkimi wydarzeniami historycznymi zawsze stoją konkretne ludzkie losy.Redakcja, e-wenus.pl
- Ambitna proza Mauvigniera, przełożona na polski przez Jacka Giszczaka, nieprzypadkowo bywa porównywana z pisarstwem Javiera Mariasa. Obaj autorzy budują historie i postaci bogactwem szczegółów. W przypadku omawianej powieści sprawia to, że nawet ostatecznie nie do końca oryginalny bieg akcji „Nocnych historii” staje się autentycznie angażujący. Coś się tej nocy wydarzy. I nic nie będzie już takie jak wcześniej.Adam Skalski, naekranie.pl
- A jednak Flanaganowi udało się coś wspaniałego: poprzez zanurzenie doświadczeń obozowych bohatera (a także jego współjeńców i oprawców) w nurcie życia, przy ukazaniu losów powojennych i przy zderzeniu całej tej historii z dość malowniczym romansem sprzed uwięzienia, pisarz pokazał tę historię w sposób ciekawy, wciągający, ale bez mielizn.Piotr Kopka, literaturasautee.pl
- Katherine Eban swój reportaż oblekła w szaty powieści z elementami thrillera. Wspaniale opisana historia bohaterów, ich życia i rodzin, powoduje, że czytelnik się z nimi zżywa, trzyma kciuki za tych dobrych i życzy powinięcia nogi tym złym. Książka od początku do końca trzyma w napięciu.Magdalena Brembor, o_ksiazkach_emocjonalnie
- Autorka zagląda za drzwi kolejnych mieszkań, poznaje ich lokatorów, ich losy, rodzinne historie i tajemnice. Pokazuje, jak przez jedno miejsce przewijają się kolejne epoki - przedwojenna Warszawa, okupacja, PRL i czasy współczesne. To opowieść o ludziach, których życie splata się z wielką historią, o zmieniającym się mieście i o tym, ile niezwykłych historii może kryć się w murach pozornie zwyczajnego domu.Max Cegielski, „Plik tekstowy”, youtube.com
30% rabatu na książki o tematyce feministycznej!
Tytuły objęte promocją:Z okazji premiery książki Anny Funder Niewidzialna pani Orwell (tł. Z. Szachnowska-Olesiejuk) w dniach od 10 do 16 listopada tytuły o tematyce feministycznej kupicie z 30% rabatem. Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków.Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej Księgarni Czarnego w Alei Jana Pawła II 45a/56.
zppno.orgKsiążka Wańkowicz. Życie na kraterze Łukasza Garbala została nominowana do Londyńskiej Nagrody Literackiej przyznawanej przez Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Ogromnie się cieszymy i gratulujemy autorowi!
- Faronauci to lektura bogata, zróżnicowana i po prostu piękna. Łączy przyrodę, historię, literaturę i podróż w sposób, który zostaje w głowie na długo po przeczytaniu. Dla mnie to jedno z tych czytelniczych odkryć, które chce się polecać dalej. Gorąco polecam wszystkim, którzy kochają Bałtyk, i tym, którzy dopiero chcą go poznać.Sztukater.pl, sztukater.pl
- „Zewsząd” [..] to fascynująca podróż przez skomplikowane dzieje Górnego Śląska i refleksja nad tym, czy trzeba wybierać jedną tożsamość, odrzucając pozostałe, skoro rodzinne korzenie rzadko tworzą prostą linię. Częściej przypominają splątane nici, z których dopiero powstaje opowieść o nas samych.Edward Kabiesz, „Gość Niedzielny”, Nr 45/2026 z dn. 08.11.26
- spidersweb.pl
„Można mieć pracę i nie mieć za co żyć. Można ją stracić z powodu kryzysu i uznać to za własną porażkę”. W rozmowie z Michałem Chudolińskim dla portalu Spider’s Web Alicja Urbanik-Kopeć opowiada o bezrobociu i zapaści gospodarczej lat 30. w Polsce.
- Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o trudnej i fascynującej historii tego północnego skrawka Europy [Isle of Skye], polecam książkę „Ziemia jednorożca. Podróż po Szkocji” znakomitej polskiej dziennikarki Patrycji Bukalskiej.Krzysztof Story, cragmagazine.pl
- [K]ażdy z rozdziałów skłania do refleksji nad pamięcią, przeszłością, wpływem nieprzemyślanych decyzji posiadaczy ziemskich i polityków na całe społeczności. Nad tradycjami, które przeminęły, i nad tymi nowymi, powstałymi w wyniku zmian, które nieustannie targają Szkocją.Café littéraire, facebook.com
- Szkocja to nie tylko wrzosowiska, kilt, whisky i mistrzostwa owsianki. Trzeba trochę czasu, by zajrzeć pod tę atrakcyjną i oczywistą powłoczkę.Joanna Olekszyk, „Zwierciadło” nr 12 (2161), 1 grudnia 2026
- To jest po prostu fantastyczna opowieść o PRL-u i Polsce prowincjonalnej – z medycyną, rzeczywiście, w roli głównej, ale dowiadujemy się tu całej masy rzeczy o demografii.Szymon Kloska, rmfclassic.pl
- Radio Kraków
Richard Flanagan usłyszał, że ma dwanaście miesięcy na uporządkowanie swoich spraw. Zanim dowiedział się o pomyłce, napisał Pytanie numer siedem. W audycji Dobre książki tasmański laureat Bookera opowiedział Michałowi Sowińskiemu o tym, co chciał po sobie zostawić – i dlaczego książkę pisaną w takich okolicznościach poświęcił wdzięczności.
- W opowiadaniach [...] autor zdołał uchwycić istotę zwyczajnego amerykańskiego życia. Pod powierzchnią jego prozaicznych, minimalistycznych historii kryje się pęknięta struktura codzienności ludzi, o których wielkie kina i media zbyt chętnie nie wspominają.Łukasz Janik OP, wdrodze.pl
- Autor ma własny, oryginalny styl opowiadania i konsekwentnie realizuje pomysł na cykl książek, w których kulinarne dziedzictwo jest częścią kulturalnego, zaś ciekawość i głód poznania historii i sztuki sprawia, że prawdziwie poznajemy dany kraj.Magdalena Talik, wroclaw.pl/kultura
- To trafna diagnoza społeczeństwa, która lepiej pozwala zrozumieć amerykańskie bóle fantomowe i której echa dobrze poczują też Europejczycy. Wszystko napisane tak oszczędnie i celnie, że z przyjemnością przechodzi się od opowiadania do opowiadania.Kara Becker, kultura.onet.pl
- Carver, mistrz literackiego minimalizmu, nie potrzebuje wielkich gestów czy efektownych puent. To są zdania proste, niemal kronikarskie, ale celne.Rafał Pikuła, „Przegląd”, nr 46 (1401) z dn. 9.11.2026
- Najbardziej cenię w tej prozie jej brutalną czułość. „O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości / Katedra” to dla mnie zbiór o ludziach, którzy nie umieją dobrze żyć, ale wciąż próbują jakoś to robić.Elwira Przyjemska, naregale.com.pl
- Powieść [...] może się spodobać [...] głównie czytelnikowi wyrafinowanemu, będącemu wysublimowanym koneserem nastrojowej grozy. I takiemu odbiorcy rzecz tę polecam.Piotr Kitrasiewicz, warsztat.koszykowa.pl
- „Nocne historie” to dla mnie bardzo udane spotkanie z literaturą, która potrafi połączyć świetnie skonstruowaną fabułę, niepokojącą atmosferę i zwyczajnych, wiarygodnych bohaterów. Bez przesadnego efekciarstwa, bez nieustannego podkręcania tempa i bez udowadniania czytelnikowi na każdej stronie, jak bardzo autor potrafi zaskakiwać.MB, sztukater.pl