Wyjątkowości tej prozy [...] upatrywałabym w nieskrępowanej swobodzie, wolności i atmosferze nieuchronności zarazem. Można ją czytać jako „autofikcyjny list pożegnalny” czy literacki testament.
Aleksandra Kumala, noweksiazki.com.pl
- kulturaliberalna.pl
„Jednym z fascynujących aspektów pisania jest to, że nie chodzi tylko o «powiedzenie» czegoś. Chodzi o to, żeby znaleźć właściwe słowa, które stworzą wokół tego wystarczająco dużo przestrzeni, aby czytelnik mógł to poczuć – emocję, istotę – w jej pierwotnym, przedwerbalnym języku” – mówi Hisham Matar, autor książki Moi przyjaciele, w rozmowie z Sylwią Górą dla Kultury Liberalnej. Zachęcamy do lektury wywiadu!
- [książka] przenosi nas do elitarnej amerykańskiej szkoły z internatem, gdzie literatura znaczy niemal tyle samo co sport. [...] Wolff opowiada o ambicji, uczciwości i cenie, jaką czasem płaci się za marzenia. To jedna z tych powieści, które po cichu zmuszają do zadania sobie kilku niewygodnych pytań.Ryszard Kozik, kultura.gazeta.pl
- W „Milionie myśli naraz" osobiste historie przeplatają się z faktami i statystykami, a te rodzą emocje i kolejne pytania: o ludzi z bliższego i dalszego otoczenia, o nasze reakcje na nich i o odpowiedź systemu opieki zdrowotnej na potrzeby osób neuroatypowych.-, kopalniawiedzy.pl
Wspaniałe wieści!
Kapituła Konkursu im. Arkadego Fiedlera o Nagrodę Bursztynowego Motyla ogłosiła listę finałową, czyli… aż pięć naszych tytułów:
Kasper Bajon, Poznań kolonialny. Rodzinna historia z Tanzanią w tle;
Aleksandra Boćkowska, Gdynia. Pierwsza w Polsce,
Patrycja Bukalska, Ziemia jednorożca. Podróż po Szkocji,
Piotr Kępiński, Neapol słodki jak sól,
Ilona Wiśniewska, Hjem. Na północnych wyspach,
Serdecznie gratulujemy Autorkom i Autorom!
Konkurs organizują Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu i Muzeum-Pracownia Literacka Arkadego Fiedlera w Puszczykowie prowadzona przez synów Arkadego Fiedlera.- Garbal w jednym jest do Wańkowicza podobny: przygląda się danemu zagadnieniu z różnych stron, chociaż wnioski publikuje już w jednym miejscu, w przeciwieństwie do swojego bohatera. Jednocześnie jest mniej zmysłowy, a bardziej dynamiczny; stawia ostre granice między dokumentem a literaturą. W swojej zadziorności przypomina też Domosławskiego, choć u Garbala cechę tę łagodzi poczucie humoru.Agnieszka Warnke, culture.pl
- Głosy i odgłosy, które zostały do tej książki zaproszone, dają obraz bardzo rozmaity, wręcz mozaikę. […] To szczere sprawozdanie z własnej pasji zapośredniczone o podróże i kwerendę literacką. […] Adam Robiński włożył ogrom serca w dogłębne doświadczenie bałtyckości.Michał Krawczyk, przegladbaltycki.pl
- Lewestam napisała książkę […] filozoficzną, choć uparcie zanurzoną w codzienności, cielesności i doświadczeniu, które przez wieki uznawano za zbyt zwyczajne, by mogło stać się przedmiotem filozofii.Sylwia Dziemińska, liberte.pl
- „Księga lata” jest więc dla mnie odkryciem, które zachwyciło mnie od pierwszych stron. Przemknęłam przez tą cieniutką książeczkę w jeden dzień i jestem przekonana, że nim lato dobiegnie końca, jeszcze po nią sięgnę.Anna Baluta, popkulturowcy.pl
- pap.pl
„Leniwi, nieodpowiedzialni, powinni bardziej się starać - słyszeli przez lata. Tymczasem wielu z nich miało nierozpoznane ADHD. Dziś nadrabiamy dekady braków diagnostycznych” – mówi Aneta Pawłowska-Krać, autora reportażu Milion myśli naraz, w rozmowie z Polską Agencją Prasową.
- Są książki, które nie potrzebują setek stron, aby stworzyć cały świat. „Księga lata” Tove Jansson jest jedną z nich. To niewielka objętościowo, ale niezwykle nastrojowa opowieść o lecie, bliskości i prostych chwilach, które z czasem okazują się najważniejsze.Antonina Zborowska, elle.pl
- Znakomita – językowo, stylistycznie, koncepcyjnie – proza inicjacyjna! O nagłym doświadczeniu dorosłości poprzez zmierzenie się z prawdą i kłamstwem, o marzeniu, by zostać pisarzem, i o oddziaływaniu mitu pisarza w kontekście codzienności nastawionej na to, by kiedyś wspomnianym pisarzem się stać.Bernadetta Darska, bernadettadarska.blogspot.com
- Oto biografia brytyjskiej intelektualistki, w której Winterson tłumaczy też własne zasady pisania autofikcji.Kinga Sabak, Mint Magazine – podcast
- [...] siła [prozy Moustakis] tkwi w kalamburze i nieoczywistych konstrukcjach opowiadań. Ich tematem jest w końcu tzw. prawdziwe życie, tak mocno we współczesnej prozie przereklamowane. I dlatego pisarka pochodząca z Alaski wychodzi z literackiego pojedynku ze zwykłym życiem zwycięsko.Piotr Kopka, literaturasautee.pl
- Proza australijskiego pisarza Geralda Murnane'a to sekwencje krajobrazów wytwarzanych przez umysł. Świat jego tekstów zbudowany jest z wrażeń, przemyśleń i spekulacji kogoś, kto stara się porządkować chaotyczną rzeczywistość, stworzyć jej mapę lub teorię.Antoni Zając, „Literatura na Świecie”, nr 5-6/2026 (658-659) z dn. 1.07.2026
- „ANOM” to książka, która przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom reportaży, ale również fanom kryminałów, thrillerów i historii opartych na prawdziwych wydarzeniach. To fascynujące spojrzenie na świat, którego na co dzień nie widzimy, a który istnieje tuż obok nas świat tajnych operacji, technologii i nieustannej walki z przestępczością.Sztukater, sztukater.pl
- Siła tej książki mieści się w prostych scenach, oszczędnych rozmowach i uważnym patrzeniu na codzienność.Agnieszka Cybulska, historykon.pl
- Ta książka to pewnego rodzaju pieśń pamięci dla wszystkich tych kobiet wokół nas, które poprzez swoją pozornie niewidzialną obecność budowały (lub budują do chwili obecnej) naszą wyjątkową widzialność.Książnica Karkonoska
- Dolnośląskie lumpeksy stają się tu mapą kobiecych doświadczeń.jeleniagoraonline.pl
- „Faronauci” przywracają Bałtykowi złożoność. Przez ptaki, lód, wyspy, latarnie, mosty, mapy, sztuczne lądy, mierzenie poziomu morza i ludzi, którzy patrzą na tę samą wodę z innych stron. Narracja książki płynie spokojnie, ale nie sennie. Bardziej jak długi spacer brzegiem, podczas którego dopiero po czasie człowiek orientuje się, ile rzeczy zobaczył mimochodem.Agnieszka Cybulska, Historykon
- Świadomość społeczna dotycząca ADHD u dorosłych nadal jest niewielka. Jak oceniamy ludzi, którzy nieustannie odkładają wszystko na potem, zapominają o ważnych wydarzeniach, zostawiają po sobie bałagan, są niestabilni emocjonalnie? Zazwyczaj uważamy, że sami są sobie winni. Oni także często się o to obwiniają. Książka Anety Pawłowskiej-Krać pokazuje, jak krzywdzące jest takie podejście.Max Cegielski, Program III Polskiego Radia
- Książę Lampedusy, autor najważniejszej włoskiej powieści XX wieku, człowiek, który przegrał życie, aby pośmiertnie święcić triumfy to oczywiście Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Piękna okładka i jeszcze cenniejsza zawartość. Steven Price opisuje świat, w którym dla sycylijskiego arystokraty nie było [już] więcej miejsca.Anna Klara Otwinowska, Pod Słońcem Italii
- To opowieść wypadającej z aktorskiego świata aktorki lalkarki. Świat się kurczy, człowiek staje się niewidzialny, siły zanikają, percepcja świata słabnie, a grać się chce dalej nie tylko na teatralnej scenie, no i trzeba płacić rachunki. Słodko-gorzka refleksja o starości w pisana w motyw theatrum mundi.Małgorzata Ptaszyńska, Duży Pokój
- Lewestam potrafi rozdrapać nasze głęboko ukryte kompleksy i lęki związane ze starszymi kobietami w naszym życiu. Ciucholandy, peweksy, lumpy są tu metaforami życia w potransformacyjnej Polsce i portalami, które przenoszą autorkę do konkretnych chwil spędzonych z kobietami z jej rodziny.Joanna Piechura, mintmagazine.pl
- Patti Smith to na wskroś artystyczna dusza a „Chleb aniołów”, choć gatunkowo przynależy do literatury faktu, momentami wymyka się jej ramom, stylistycznie wydaje się bliższy poetyckiej prozie a może nawet poezji. Dobrze się czyta tę książkę, choć unosi się nad nią ciężar melancholii. Polecam nie tylko fanom piosenkarki.Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, Przegląd Nowości Wydawniczych
