O tym, dlaczego narracja jest zawsze aktem pomijania, dlaczego tłem wydarzeń w Biografii X jest alternatywna wersja Stanów Zjednoczonych i dlaczego autorzy książek powinni być anonimowi, opowiada Catherine Lacey w rozmowie z Aleksandrą Majak dla magazynu Mint. Zachęcamy do lektury!
- mintmagazine.pl
- „A świat trwa” okazuje się więc nie tylko uzupełnieniem wcześniejszych dzieł, ale też kluczem do zrozumienia późnego Krasznahorkaiego - autora, który z chaosu świata wydobywa formy medytacji, nieustannie powtarzając, że nawet w stanie rozpadu świat wciąż trwa, choć nie wiadomo dlaczego.Patrycja Polek, „Polonia Węgierska”, nr 6/2025 z dn. 1.11.2025
- Z mrocznej, widmowej węgierskiej prowincji do spraw ostatecznych – dwadzieścia jeden opowieści o świecie. O ludziach, zdarzeniach, o zmierzchu, nie o słońcu.Łukasz Maciejewski, facebook.com
- Joanna Kapica-Curzytek, esensja.pl
Zbiór dwudziestu jeden opowieści, zatytułowany „A świat trwa” wydaje się idealny na pierwsze spotkanie z węgierskim noblistą. Czy jest on kronikarzem rozpadu i braku nadziei, a może jednak czegoś wręcz przeciwnego? [...] Jeśli mogłabym się posłużyć metaforą, teksty z tomu „A świat trwa” eksplorują pewien obszar rzeczywistości, najbardziej zbliżony swoimi właściwościami do kosmicznej czarnej dziury. Prawa fizyki są takie, że pochłania ona wszystko i nie odbija ani jednej cząsteczki światła…
- W „Biografii X” metafikcja jest narzędziem, aby z rozchybotanej w wielu kierunkach, mylącej wciąż tropy narracji uczynić jednocześnie komentarz na temat roli i odpowiedzialności artysty, a zwłaszcza artystki kobiety. Powieść ta jest krytyką kultury współczesnej, w której głód „wielkich osobowości” i pogoń za nowością usprawiedliwiają często bardzo moralnie wątpliwe działania.Agata Pyzik, „Znak”, nr 1/2026 z dn. 1.01.2026
- Proza Krasznahorkaia zachwyca językową maestrią. Każde słowo wydaje się tu wyważone, każde zdanie gęstnieje od znaczeń.Ewa Tenderenda-Ożóg, „Magazyn Literacki Książki”, nr 12/2025 z dn. 1.12.2025
- youtube.com
Do perfekcji Vincenza Latronico (tł. K. Skórska) książką 2025 roku według Natalii Szostak i Justyny Sucheckiej!
Dodatkowo, wśród najciekawszych tytułów przeczytanych przez dziennikarki w ubiegłym roku znalazły się Biografia X Catherine Lacey (tł. K. Makaruk), Urodziny Weroniki Murek (wybory Natalii Szostak) i Król Warmii i Saturna Joanny Wilengowskiej (wybór Justyny Sucheckiej).
- To nie jest przyjemna i łatwa historia o słodkim misiu, miłośniku miodu. Anna Maziuk opisuje niełatwe relacje między ludźmi a niedźwiedziami.Agnieszka Sijka, „Echa Leśne”, nr 4 (662/2025) z dn. 1.12.2025
- Hosein nakłada [...] mroczny krajobraz socjokulturowy na doskonale opisany, jednocześnie rajski i piekielny krajobraz naturalny, gwałtownie zanurzając (topiąc) w nim czytelników już w pierwszym rozdziale powieści.Julia Dynkowska , dziennikliteracki.pl
- To mała powieść w typie Bernharda o tyle, że nie traktuje o dzianiu się, ale o samym trwaniu.Warsaw4free , facebook.com
- To brawurowa sekcja zwłok, zajrzenie do truchła systemu, który w zasadzie nie wiadomo jak działał i jakim cudem działał, ale jednak istniał i oddychał. Zaglądanie za kulisy polskiego przemysłu rozrywkowego z lat 90. ma zresztą też funkcję terapeutyczną, bo jakoś lżej człowiekowi przychodzi mierzenie się z absurdami współczesności, jak widzi, jak absolutnie niewiarygodna bywała przeszłość.Są na świecie płyty, o których nie śniło się młodym klerykom, facebook.com
- Z książek non-fiction najbardziej lubię te, które nie tylko rzetelnie odtwarzają kawałek rzeczywistości, lecz także pokazują, jak „uszyty” jest utwór, czyli odsłaniają warsztat i własną drogę autora lub autorki do zdobycia niezbędnej wiedzy [...]. Lulu Miller opisuje historię kontrowersyjnego naukowca, ale także własne wątpliwości, zaskoczenia i pytania, jakie napotkała w czasie pracy nad książką.Maria Karpińska, vogue.pl
- Splot rzeczywistości oraz fikcji miałby tu jednak drugorzędne znaczenie, gdyby nie fakt, że wynosi utwory Dunki na inny poziom – sprawia bowiem, że w prozie Tove Ditlevsen tkwi ogromna siła. Pisarka potrafi dokonać rzeczy w literaturze najważniejszej, czyli zawrzeć w swoich utworach przejmującą prawdę o ludzkim losie.Maria Karpińska, vogue.pl
- Gnębiona przez myśli samobójcze, rekonstruując życiorys i dzieło życia Jordana, Lulu Miller szuka dowodu, że życie może mieć sens.Izabella Adamczewska-Baranowska, Wchodzę w słowo
- Obcowanie z takim poziomem przenikliwości i autentycznie poruszającego zaangażowania intelektualnego to wielki przywilej [...]. Jest to pisarstwo wielowarstwowe, wielowątkowe, które celuje w możliwe uczciwe i dokładne odzwierciedlenie tego, jak to jest żyć w świecie zbudowanym na niesprawiedliwości.Karol Płatek, „Odra”, nr 1/2026 z dn. 1.01.2026
- „A świat trwa” to proza rozciągająca czas i rozrywająca przestrzeń. […] Krasznahorkai posługuje się językiem z niezwykłą precyzją, a jego długie, meandrujące zdania prowadzą czytelnika konsekwentnie przez opisywany świat – wymagający, ciemny, ale ukształtowany z pełną świadomością.Łukasz Janik, „W Drodze”, nr 1/2026 z dn. 1.01.2026
- László Krasznahorkai pokazuje rzeczywistość, która toczy się dalej, niezależnie od ludzkiego zagubienia, opisywaną przez powracające myśli i uważne obserwacje drobnych szczegółów. Książka nie oferuje rozwiązań, lecz skupia się na samym doświadczeniu trwania – bycia pomiędzy potrzebą sensu a poczuciem, że sens wciąż się rozpada.Paweł Łopienski, przeczytane.net
- Zbiór esejów „Co robi zdjęcie” przypomina o sile obrazu, ale jednocześnie ostrzega przed jego oczywistością. Całość układa się w opowieść o tym, że zdjęcie nie jest jedynie zapisem chwili, lecz aktem sprawczymJacek Taran, tygodnikpowszechny.pl
- Kto przeszedł przez życie czytając Wańkowicza, fascynując się jego pisaniem, ten w „Życiu na kraterze” znajdzie rewelacyjne uzupełnienie lektur. Być może po raz pierwszy spojrzy inaczej na zapisane w pamięci książki, a raczej wrażenia po nich. Kto Wańkowicza nie czytał może go poznać jako osobę bardzo nam współczesną, wyprzedzającą swoje czasy.#Zjerzonykulturą – Jerzy Doroszkiewicz, geekstok.pl
- tygodnikpowszechny.pl
„Ja nie wierzę w potwory. Wierzę w ludzi, którzy robią potworne rzeczy. Jedynym sposobem, w jaki możemy spróbować ich powstrzymać w przyszłości, jest zrozumienie, co ich motywuje i w jakich środowiskach popełniają swoje zbrodnie” - mówi Jack El-Hai, autor znakomitej książki Norymberga. Naziści oczami psychiatry, której ekranizacja w gwiazdorskiej obsadzie zagościła w kinach. Wywiad Mateusza Demskiego do przeczytania w najnowszym numerze Tygodnika Powszechnego.
- Na zaledwie 128 stronach obok celnych złośliwości czeka uwodzący rytm, wiele pięknych zdań i całkiem sporo nostalgii – trudno powiedzieć, czy za naiwnym optymizmem dwudziestolatków, czy Europy „sprzed”: pandemii, wojny, dotkliwej świadomości kryzysu klimatycznego i wszystkie innego, co zgrabnie tytułujemy „polikryzysem”.Emilia Dłużewska, wyborcza.pl
- youtube.com
Zachęcamy do wysłuchania nowego odcinka podcastu Bełkot Literacki, którego bohaterem jest László Krasznahorkai i jego zbiór A świat trwa. O filmowych adaptacjach prozy noblisty, o Gagarinie, męskiej perspektywie, kosmicznej perspektywie, nihilizmie, beznadziei i nawiązaniach do Leibnitzowskiej koncepcji najlepszego z możliwych światów rozmawiają Jadwiga Czeska-Kosiba, Jana Karpienko i Emilia Konwerska.
- „W stanie, w jakim dziś znajduje się świat, marzycielstwo jest czymś nieznośnym i całkowicie idiotycznym” - twierdzi bohater jednego z opowiadań z tomu „A świat trwa”, którego autorem jest László Krasznahorkai. I czyż nie ma racji? Trudno się z tą opinią spierać. Kiedy podstawowe, bardzo przyziemne sprawy, nie mogą być załatwione, snucie wizji o czymś więcej wydaje się być czymś więcej niż tylko naiwnością.Adam Bednarek, spidersweb.pl
- Wnikliwe, szczegółowe studium feudalnego świata. [...] Skłania do refleksji. Przekazuje wartości uniwersalne. Zapada w pamięć. Arcydzieło. Gorąco polecam.Beata Sowińska, DKK Złotów, wbp.poznan.pl
- Wyobcowani, outsiderzy, wędrowcy i ci owładnięci egzystencjalnymi kryzysami – to właśnie im z fascynującą przenikliwością przygląda się ubiegłoroczny noblista László Krasznahorkai. Cykl opowiadań Węgra zgrabnie układa się w ciąg przemyśleń na temat kondycji człowieka w dzisiejszym świecie. Czy to optymistyczny obraz? Odsyłam do książki...Agnieszka Michalak, „Kaleidoscope”, nr 1/2026 z dn. 1.01.2026
