- W książce „ZATO. Miasta zamknięte w Związku Radzieckim i Rosji” [Alice Lugen] chronologicznie opisuje ich historie, zasady funkcjonowania od utworzenia do lat obecnych. Na konkretnych przykładach miast, codziennego życia ich mieszkańców i zdarzeń pokazuje zawiłości i absurdy wyścigu zbrojeń. W tle swobodnie wprowadza w kontekst historyczny i polityczny.Natalia Miller, „Rzeczpospolita”, nr 195 (13259) z dn. 23.08.2025
- Ktoś, kto jak ja czuje się Helladą zafascynowany i marzy o poznawaniu jej od strony socjologicznej, nie ma zbyt wielu lektur do wyboru. Tym bardziej cieszy, że, gdy wreszcie pojawia się na rynku tekst Grecji poświęcony, jest on napisany naprawdę rzetelnie.Julia Wollner, lente-magazyn.com
- Mniej znaczy więcej. Drobne epizody w dużym zbliżeniu poruszają bardziej niż wielkie sceny batalistyczne.Piotr Gociek, „Do Rzeczy”, nr 34/643 z dn. 18.08.2025
- Publikacja Riny Raphael wpisuje się w mocno słyszalną dzisiaj narrację opartą na krytycznym spojrzeniu na kulturę wellness. (…) Dobrze portretuje mroczne związki usług kosmetycznych i medycyny alternatywnej z oferującą złudzenie profesjonalizmu i zapożyczoną z przestrzeni akademickiej narracją ekspercką.Bernadetta Darska, bernadettadarska.blogspot.com
- To powieść, w której rzeczywistość pęka, jak za ciasna maska. Gdzie absurd przeplata się z refleksją, a codzienność – z teatralnym misterium. Wszystko tu może być rekwizytem: lęk, wspomnienie, peruka, a nawet urodzinowy tort. Literacki rollercoaster dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż prostych odpowiedzi. Wciąga, uwodzi i zostawia z lekkim niepokojem – jak dobra sztuka powinna.Ania, mamy-mamom.pl
PREMIERA TYGODNIA
czarne.com.plWspaniała książka, znana już niektórym czytelnikom, debiutuje dziś na naszej liście: Ścieżki Północy Richarda Flanagana (w przekładzie Macieja Świerkowskiego). Polecamy!
- To przewodnik po zbiorowym szaleństwie, które jest jednak owocem starannie zaplanowanych działań grupki spryciarzy.Bartosz Hlebowicz, wyborcza.pl
- tygodnikpowszechny.pl
W nowym numerze „Tygodnika Powszechnego” ukazała się rozmowa Marty Zdzieborskiej z Katherine Stewart, autorką reportażu Wyznawcy władzy. Religijny fundamentalizm i polityka w USA Polecamy lekturę wywiadu i książki!
- To oszczędne w formie i konstrukcji, króciutkie opowiadania, jak skrawki wyjęte z codzienności. Każde czyta się na jednym oddechu, by nic nie umknęło.Maria Fredro-Smoleńska, www.vogue.pl
- Cieszę się, że wyszła ta książka. Nie chciałbym co prawda po raz drugi żyć w latach 90., ale chętnie bym się do nich na chwilę cofnął – jak w serialu „Dark”. Pod warunkiem gwarancji, że ominą mnie przygody jego bohaterów.Marcin Wandzel, 10fuckingstars.wordpress.com
- „Irlandzka dziewczyna” Edny O’Brien to fascynująca podróż w czasie.Lektor, tygodnikpowszechny.pl
- Opowieść o świecie dzieciństwa można jednocześnie czytać jako literaturę postkolonialną, orientalną i nostalgiczną. Nawet na chwilę nie tracimy świadomości, że przyglądamy się rzeczywistości, której już nie ma – ginącej czy rozpływającej się już na oczach mieszkającej to w Czerniowcach, to na bukowińskiej prowincji rodziny. [...] Rewelacyjny przekład Małgorzaty Gralińskiej pozwala docenić klasę, z jaką autor opisuje piękno Bukowiny, ale też ironię związaną choćby z tym, jak historyczne wydarzenia odbiera się z pozycji bieżących.Adam Skalski, naekranie.pl
- audycje.tokfm.pl
O Smoczej Benny’ego Mera mówił na antenie radia TOK FM dr Piotr Paziński, tłumacz książki.
- Antoine Wilson pogrywa z moralnością czytelnika i gra konwencjami. Pod płaszczykiem thrillera utkał przypowieść o tym, jak niezbadane są wyroki losu.Aleksandra Żelazińska, polityka.pl
- Rafał Księżyk zrobił doskonałą robotę. Nie ma tu cienia wątpliwości. „Fala”nareszcie daje głos ludziom tamtych czasów, i zespołom, które często pamiętają już tylko najbardziej oddani fani, a którzy nierzadko z Grundigami na ramionach z poświęceniem nagrywali na taśmy ich koncerty.Zachariasz Mosakowski, Historykon
„Wszyscy podążamy według ustalonych scenariuszy, mimo że każdy czuje, że wykuwa własną drogę, własne wyjątkowe życie” – mówi Gwendoline Riley, autorka powieści Moje zmory, w rozmowie z Pauliną Reiter dla Wysokich Obcasów Extra.
Wysokie Obcasy Extra, nr 9 (159)- Antonina Tosiek oddaje głos mieszkającym na wsi kobietom, które przez prawie cały XX wiek pisały pamiętniki wysyłane na konkursy. Autorka przeczytała ich prawie tysiąc. Efektem jest książka, która z jednej strony przybliża światowy fenomen jakim były polskie konkursy pamiętnikarskie, a z drugiej jest polifoniczną opowieścią o losie kobiet.„W zasięgu”, TOK FM
- [...] książka staje się nie tylko opowieścią o Sprogø, ale też o mechanizmach wykluczenia. To książka o tym, jak historia wpływa na współczesną debatę o wolności jednostki w ramach systemu.Redakcja, forcenews.pl
- weekend.gazeta.pl
„Jedna z kobiet napisała: Są dwie plagi wiejskie, które sprawiają, że życie kobiet jest ciężkie. Jedna to alkohol, druga to wielodzietność” – mówi Antonina Tosiek, autorka książki „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet”, w rozmowie z Angeliką Swobodą.
30% rabatu na książki o popkulturze!
Tytuły objęte promocją:Z okazji zbliżającej się premiery książki Tomasza Lady Wszystko jak leci w dniach od 19 do 25 sierpnia kupicie wybrane tytuły o popkulturze z 30% rabatem. Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków.
Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej Księgarni Czarnego w alei Jana Pawła II 45a/56.
- To książka, która zostaje z czytelnikiem na długo. Autorka z dużym wyczuciem i literacką, a przede wszystkim ludzką wrażliwością towarzyszy swoim bohaterom, nie dominując ich głosu.Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, bibliotekiwarszawy.pl
- Tomasz Słomczyński odkrywa melancholijną historię tego regionu poniżej poziomu morza.„Poradnik Domowy”, nr 10 (413) z dn. 1.09.2025
- trojmiasto.wyborcza.pl
„Każdy może skonstruować swoją żuławskość, wynaleźć ją po swojemu. Zupełnie inaczej niż na Kaszubach, gdzie dostosowujesz się, wchodzisz w ramy ustalone od setek lat. Na Żuławach reguły tworzą się właśnie teraz, na naszych oczach buduje się miejscowa tożsamość” — mówi Tomasz Słomczyński w rozmowie z Joanną Wiśniowską.
- kultura.poznan.pl
„Pamiętnikarki obawiały się, że niepotrzebnie zawracają jury konkursowemu głowę, że nie mają niczego ciekawego do opowiedzenia, a w porównaniu z innymi na pewno przeżyły mało interesujące życia. Dlatego pierwszym i najważniejszym krokiem było dla nich samo przełamanie tego lęku, znalezienie w sobie odwagi, uznanie samej siebie i swojej historii za wartą spisania” – mówi Antonina Tosiek w rozmowie z Izabelą Zagdan.
- „Chłopki” i „rolniczki” to grupa społeczna, o której wiemy prawie tyle, co nic. Dzięki różnym publikacjom i reportażom wydanym ostatnio w Polsce zyskujemy nieco wglądu w ich świat - widziany raczej jako hologram naszego zbiorowego wyobrażenia o ludowości. Dlatego książka Antoniny Tosiek „Przepraszam za brzydkie pismo” jest tak ważna – bo w końcu oddaje głos im samym, wiejskim kobietom.polskieradio.pl