- Jeśli w opowieściach rodzinnych szukacie ciepła, romantyzmu i martyrologicznego przytupu, tutaj ich nie znajdziecie. Reporterski chłodek zastosowany do ludzi i spraw reporterce najbliższych zaowocował wybuchową mieszanką.Juliusz Kurkiewicz, wyborcza.pl
- Z tej obserwacji powstała bardzo osobista książka. Reportaż o katastrofie, o ludziach, o tym co przetrwało. O tym czego się boimy. Warto to przeczytać.„Dziennik Polski”, DZ./Nr 281 z dn. 03.12.21
Jak doszło do nagrania płyty „Opla Stasiuk Trzaska”? Andrzej Stasiuk: „Zjechali do mnie w Beskid. Piotrek z gitarą, Hubert z perkusją, Mikołaj z saksofonem. I zaczęła się jazda bez trzymanki. Ober nasz powszedni”. Gorąco zachęcamy do lektury całej rozmowy Aleksandry Pawlickiej z Andrzejem Stasiukiem.
„Newsweek”, T./Nr 49 z dn. 06/12.12.21- weekend.gazeta.pl
„Tak, trzeba to powiedzieć głośno: Janosik nie był Polakiem, tylko Słowakiem. I choć mieliśmy krótką wojnę ze Słowacją o Spisz i Orawę, sprawa Janosika wydaje się naszym najpoważniejszym zatargiem. Zresztą podczas ataku Słowacji na Polskę w 1939 roku niemałą rolę odegrała dywizja Janosik. A mówiąc poważniej, jest to ciekawy przykład dla jednych zawłaszczenia kulturowego, a dla innych przenikania się kultury góralskiej. Stąd też Janosik, który dla nas jest Polakiem, a dla Słowaków – Słowakiem, choć trzeba powiedzieć, że racja leży po słowackiej stronie”. Mike Urbaniak rozmawiał z Weroniką Gogolą, autorką książki Ufo nad Bratysławą.
- Autorka podróżuje przez bezdroża – czasami dosłownie, niekiedy w przenośni. Jest to jednak jedyny sposób wytyczenia drogi do zrozumienia, z którego może skorzystać każdy chętny odbiorca. W swoim obiektywizmie i życzliwej bezstronności Bryżko-Zapór jest znakomitym pośrednikiem pomiędzy czytelnikiem a Wołyniem, na który tak rzadko patrzy się tak, by istotnie zobaczyć, „jak jest”.Halyna Dubyk, „Twórczość”, M./Nr 11 z dn. 11.21
- [Autor] będąc miłośnikiem gatunku, odwiedził Nowy Orlean, kolebkę jazzu, Nowy Jork, Chicago, opowiada o Paryżu, Amsterdamie - wszystkich tych miejscach, które wpłynęły na jego bohaterów. Nie opowiada jednak całych ich biografii, skupia się tylko na tym, co ważne dla muzyki.„Wysokie Obcasy”, T./Nr 48 z dn. 04/05.12.21
- Książka jest katalogiem apokalips uporządkowanym jak dobre archiwum: są święte księgi, jest katastrofa klimatyczna i inwazje potworów z kosmosu. [...] Autor przeplata ze sobą liczne wątki, ukazując mozaikę, jaką dostarczył eschatologicznie płodny wiek XX.Karol Kleczka, „Znak”, M./Nr 12 z dn. 12.21
- wysokieobcasy.pl
„»Hiacynt« nie jest legendą, jest faktem, i co więcej to nie była jednorazowa akcja. Starałem się pokazać źródła, ale także konsekwencje społeczne tych działań. To, co było najtrudniejsze w osobistym odczuciu, to zmierzenie się z językiem z teczek, który jest identyczny jak publiczny dyskurs dzisiaj” — mówił Remigiusz Ryziński, autor książki Hiacynt,w „Wysokich Obcasach”. Gorąco polecamy lekturę artykułu Agaty Całkowskiej.
- zycie.hellozdrowie.pl
„»Hiacynt« to bomba z opóźnionym zapłonem. Efekt widzimy do dzisiaj. Nie tylko może się wydarzyć, ale to, co się dzieje obecnie, jest efektem »Hiacynta«”. Z Remigiuszem Ryzińskim, autorem książki Hiacynt, rozmawiała Agnieszka Łopatowska.
- Jest to kapitalna książka nie tylko o ciężkiej, fizycznej pracy, lecz także o tęsknocie za światem z przeszłości [...].Piotr Kofta, „Dziennik Gazeta Prawna”, DZ./Nr 234 z dn. 03/05.12.21
- [...] czterdzieści minut muzyki hipnotycznej, emocjonalnie gęstej jak smoła i niekiedy jak smoła mrocznej.Łukasz Kamiński, „Gazeta Wyborcza - Kraków”, DZ./Nr 281 z dn. 03.12.21
- wyborcza.pl
Ewa Winnicka pokazuje w Greenpoincie, że w Małej Polsce, którą zbudowaliśmy sobie w jednym z najbardziej zanieczyszczonych zakątków Ameryki, przeważał kolor czarny z domieszką szarego. Że trudno śnić amerykański sen, mieszkając w kilkunastoosobowym sabłeju [...]. Książka jest znakomicie napisana i trzyma w napięciu do ostatniej strony.
- Ditlevsen niczego nie upiększa ani nie romantyzuje. Pisze o swoich przeżyciach bezpośrednio i z przejmującą dosadnością – szorstki sarkazm miesza się tu z zaskakującym liryzmem. To rzadki przykład prozy, dzięki której na długo można się zatrzymywać nad jednym zdaniem i jednocześnie wartko płynąć przez całość. Wszystko się tu składa, każde słowo pasuje.Maria Magierska, Katarzyna Krzyżanowska, wyborcza.pl
- pl.aleteia.org
Z Markiem Szymaniakiem, autorem książki Zapaść, rozmawiała Monika Szewczyk: „Staram się, by dzięki tej książce ktoś dostrzegł problemy w polskich miasteczkach. I to się częściowo udało. Tematyka mniejszych miast przebiła się do mainstreamu. Mówili o nich zarówno przedstawiciele rządu, jak i politycy opozycji”.
- To historia spływająca krwią, powinniśmy się jej nauczyć od nowa.Magdalena Grzebałkowska, wyborcza.pl
- muzyka.dziennik.pl
„Z biegiem lat jazz nabierał coraz silniejszego wyrazu. Począwszy od Nowego Orleanu, gdzie muzyka służyła tylko, a może aż, do zabawy. Jazz nie stanowił wówczas wielkiego, społecznego manifestu wolnościowego. W latach sześćdziesiątych był on już silnie zaangażowaną, polityczną muzyką protestu”. Gorąco zachęcamy do lektury rozmowy i artykułu wokół książki Święta tradycja, własny głos Piotra Jagielskiego.
- newonce.net
Jak pisać z szacunkiem o tych, którym odbierano tak wiele przez ostatnich trzydzieści lat? Z autorem reportaży Zapaść Markiem Szymaniakiem na antenie radia newonce,rozmawiał Max Cegielski.
- rp.pl
„Uważam, że mamy prawo do przeróżnych interpretacji naszej kultury i poszukiwania pragnień, marzeń”. O płycie Opla Stasiuk Trzaska z Andrzejem Stasiukiem rozmawiał Jacek Cieślak. Zachęcamy do lektury.
- polskieradio.pl
O tym, co oznacza tytuł Święta tradycja, własny głos, na antenie radiowej Dwójki opowiedział autor książki Piotr Jagielski: „Chodzi o walkę między tradycjonalistami, którzy uważali, że powstał pewien model i nie wolno go zmieniać, a modernistami, którzy ciągle szukali czegoś nowego. Po jakimś czasie nowatorzy stawali się strażnikami tradycji, którą sami stworzyli, w ich miejsce przychodzili kolejni, pchający jazz do przodu, poszukujący tego mitycznego własnego głosu”. Zachęcamy do wysłuchania całej rozmowy.
- [...] Siłą tego reportażu jest jego temat. „Wszyscy są zgodni, że nie byłoby dzieł E.T.A. Hoffmana ani traktatów Hannah Arendt, gdyby nie Królewiec, ale nie byłoby ich również, gdyby się stąd nie wyrwali”. Ze współczesnego Kaliningradu można uciekać w przeszłość. Bo przecież, co oczywiste, „ludzie wolą żyć w bajce”.Justyna Szklarczyk, „Polityka”, T./Nr 49 z dn. 01/07.12.21
- Orchowski daje w swoim reportażu głos ludziom. Pozwala im mówić, nie ocenia, nie wartościuje, nie dzieli rozmówców, słucha zakładników „pułapki momentu historycznego”, którzy niezależnie od narodowości i poglądów mają za sobą podobne doświadczenia.Lidia Raś, kultura.gazetaprawna.pl
- Książka Garbala to podróż po nieistniejącej Warszawie ostatnich 150 lat, pełnej napięć politycznych, wojen i różnic klasowych. I opowieść o milionerach.„Gazeta Wyborcza - Stołeczna”, DZ./Nr 275 z dn. 26.11.21
- Ryziński potrafi, pozostając w ramach formalnych narzuconych przez reportaż, pisać tak jak pisze się fabuły, a to napędza narrację i zatrzymuje czytelnika w tekście. […] Ryziński napisał świetny reportaż o przeszłości, która może się powtórzyć, ponieważ nie odrobiliśmy lekcji z tego, co w nas złe i głupie.Marcin Zegadło, Kięgozbiry, facebook.com
Mikołajki tuż-tuż!
Tytuły objęte promocjąW dniach od 1 do 6 grudnia kupicie kilkaset tytułów z naszego katalogu z 30% rabatem.
Promocja trwa na stronie internetowej i w warszawskiej księgarni w al. Jana Pawła II 45a/56 (pon. – pt. 11-19; sobota 10-14).
Rabat dotyczy książek papierowych oraz e-booków.
- Przepięknie wydana, słodko-gorzka historia. Brawa dla autora za zebranie materiału i książkę, którą się pochłania jak czekoladę.„Głos Pomorza”, DZ./Nr 276 z dn. 27/28.11.21