Aktualności
  • Jędrzej Pasierski, Gniazdo
    Jędrzej Pasierski
    Gniazdo

    „Gniazdo” to powieść, na którą warto było czekać rok. Śmiało mogę stwierdzić, że jest to najlepsza książka Jędrzeja Pasierskiego, a nawet mogę pokusić się o tezę, że jest to jeden z lepszych klasycznych kryminałów, jakie ukazały się na rynku wydawniczym.
    Anna Joanna Brzezińska, kulturatka.pl
  • Robert Kolker, W ciemnej dolinie
    Robert Kolker
    W ciemnej dolinie

    [...] Kolker podzielił książkę na dwa główne wątki: historię rodziny i historię psychiatrii w odniesieniu do schizofrenii. Efekt okazuje się imponujący i wykracza daleko poza dwie główne sprawy, przynosi powiem również barwny socjologiczny obraz Ameryki drugiej połowy XX wieku z jej wartościami, ambicjami i mitami.
    Andrzej Wróblewski, „Nowe Książki”, M./Nr 3 z dn. 03.22
  • Lidia Yuknavitch, Chronologia wody
    Lidia Yuknavitch
    Chronologia wody

    Lidia Yuknavitch nie pozwala na rozgrzewkę, nie uczy pierwszych ruchów, czy kroków – wpycha nas pod wodę swojego bólu, obmywa nas rozpaczą, topi nas w tęsknocie… Nie zważa na konwenanse. „Chronologia wody” potrafi uderzyć znienacka i nikt nie będzie przygotowany na tę dawkę emocji. To kolejna po „Latach” i „Trylogii kopenhaskiej” opowieść o doświadczeniach kobiecości – najbardziej intymna, przepełniona surową cielesnością, bezwstydna i dzika w swoim umiłowaniu życia. Ponad wszystko.
    Wielki Buk, wielkibuk.com
  • Rafał Hetman, Izbica, Izbica
    Rafał Hetman
    Izbica, Izbica

    „Za każdym razem uwielbiam moment, kiedy po zebraniu materiału mogę zacząć układać historię – najpierw wymyślać jej formę i strukturę, a potem pisać”. Zuzanna Bukłaha z Dużego Formatu przepytała Rafała Hetmana, autora nominowanej do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego książki Izbica, Izbica, o jego pracę reporterską. Zachęcamy do lektury rozmowy!

    wyborcza.pl
  • Lidia Yuknavitch, Chronologia wody
    Lidia Yuknavitch
    Chronologia wody

    Co to jest za książka! Powieść Yuknavitch, oparta na osobistych doświadczeniach autorki, wbija się pazurami, gryzie, ssie i drapie. Lidia przepracowuje traumy z dzieciństwa, relacje z mężczyznami, miraż seksualnych eksperymentów i śmierć pierwszego dziecka. [...] Jest szczera do bólu. Bezwstydna. Dzika.
    Jagoda Gawliczek, goingapp.pl
  • Urszula Honek, Białe noce
    Urszula Honek
    Białe noce

    To jeden z najlepszych i najbardziej poruszających polskich debiutów ostatnich lat. Mam nadzieję, że Urszula Honek w swoich kolejnych tekstach potwierdzi niebagatelny talent, który widać na każdej pojedynczej stronie „Białych nocy”.
    Bartosz Szczyżański, lubimyczytac.pl
  • Charlie LeDuff, Praca i inne grzechy
    Charlie LeDuff
    Praca i inne grzechy

    Minimalistyczne w kompozycji teksty LeDuffa dają obraz o zadziwiającej rozpiętości. Po kilku stronach lektury staje się jasne, że były one pisane według szablonu, ale bynajmniej nie wywołuje to efektu monotonii. Autor w kilku zdaniach kreśli sylwetkę postaci, a z jej historii wyławia jakiś zbawienny sens.
    Marek Paryż, „Nowe Książki”, M./Nr 3 z dn. 03.22
  • Krzysztof Tomasik, Poli Raksy twarz
    Krzysztof Tomasik
    Poli Raksy twarz

    Krzysztof Tomasik [...] przyjrzał się fenomenowi aktorki, w tle ukazując fragmenty historii polskiego filmu.
    Natalia Miller, „Rzeczpospolita”, DZ./Nr 94 z dn. 23/24.04.22
  • Łukasz Garbal, Wedlowie
    Łukasz Garbal
    Wedlowie

    Historia o rodzie Wedlów jest więc splotem mikrohistorii, w których krzyżują się losy majętnych, ambitnych, a także nieuprzywilejowanych. Dopiero połączenie dwóch perspektyw (ambitnego przedsiębiorcy i etatowego pracownika związanego z firmą) pozwala na objęcie całościowym spojrzeniem firmy cieszącej się uznaniem klientów, posiadającej imponujące wyniki sprzedaży oraz okazałe nieruchomości. [...] Książka „Wedlowie. Czekoladowe imperium” jest jedną z lepszych publikacji biograficznych ostatnich lat.
    Andrzej Juchniewicz, nowynapis.eu
  • Adam Robiński, Pałace na wodzie
    Adam Robiński
    Pałace na wodzie

    Adam Robiński w swojej książce idzie tropem bobrów i ludzi, którzy poświęcili im życie, badaczom, hodowcom. Idzie i opisuje trudne nieraz relacje między światem dzikiej przyrody i człowieka, który chce nad naturą zapanować. A szkoda, bo gdybyśmy popatrzyli na bobrze pałace, może lepiej budowalibyśmy nasze miasta.
    „Dziennik Polski”, DZ./Nr 93 z dn. 22.04.22
  • Tove Ditlevsen, Trylogia kopenhaska
    Tove Ditlevsen
    Trylogia kopenhaska

    To osobista, poruszająca książka o walce o siebie.
    Monika Kaczyńska, „POLSKA Głos Wielkopolski”, DZ./Nr 93 z dn. 22.04.22
  • Peter Hessler, Pogrzebana
    Peter Hessler
    Pogrzebana

    „Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie” (tłum. Hanna Jankowska) to zaskakujący portret kraju, w którym to, co współczesne, miesza się ze starożytną przeszłością Hessler pokazuje, że egipskie społeczeństwo pod wieloma względami wciąż przypomina to, nad którym panowali faraonowie.
    Wojciech Szot, „Gazeta Wyborcza”, DZ./Nr 92 z dn. 21.04.22
  • Barbara Demick, Zjadanie Buddy
    Barbara Demick
    Zjadanie Buddy

    „Zjadanie Buddy” to epicka elegia poświęcona Tybetowi.
    Wojciech Szot, „Gazeta Wyborcza”, DZ./Nr 92 z dn. 21.04.22
  • Znakomite wieści!

    W finale tegorocznej edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego znalazły się trzy książki Czarnego! O tytuł najlepszego reportażu i najlepszego przekładu książki reporterskiej zawalczą Izbica, Izbica Rafała Hetmana, Zjadanie Buddy Barbary Demick (tł. Barbara Gadomska) oraz Pogrzebana Petera Hesslera (tł. Hanna Jankowska). Laureatów poznamy 28 maja. Wszystkim nominowanym gratulujemy i trzymamy kciuki!

  • Książka Chamstwo Kacpra Pobłockiego znalazła się finale Nagrody im. Marcina Króla! Autorowi serdecznie gratulujemy i trzymamy kciuki!

    batory.org.pl
  • Nicholas Griffin, Miami 1980
    Nicholas Griffin
    Miami 1980

    Brawurowo skonstruowana, ale też niebywale gorzka książka pokazuje eksplozję strachu, przemocy i furii, z której reszta Ameryki nie wyciągnęła w porę wniosków.
    Mateusz Demski, „Przegląd”, T./Nr 17 z dn. 19/24.04.22
  • Lidia Yuknavitch, Chronologia wody
    Lidia Yuknavitch
    Chronologia wody

    Wybitne pisarstwo w kapitalnym jak zawsze tłumaczeniu Kai Gucio. Myślę, że „Chronologia wody” obrazuje wymiar talentu Yuknavitch i lokuje ją bez wątpienia w czołówce autorek i autorów, którzy potrafią powiedzieć coś istotnego o nas i o współczesności. Koniecznie przeczytajcie.
    Marcin Zegadło, Księgozbiry, facebook.com
  • Remigiusz Ryziński, Hiacynt
    Remigiusz Ryziński
    Hiacynt

    Z książki wyłania się nie tylko obraz represji, ale i codziennego życia gejów w PRL-u [...]. Praca Ryzińskiego jest tym bardziej cenna, że podobnych opracowań jest bardzo niewiele.
    Aneta Kanabrodzka, „Magazyn Literacki Książki”, M./Nr 3 z dn. 03.22

Strona używa plików cookies zgodnie z polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.