[…] autorka ogląda Paryż, metro, ludzi. Słucha rozmów, prywatnych, ale przecież głośnych. Nie pudruje tego, co widzi [bo uprawia „coś w rodzaju fotografii”]. Bardzo to literackie, życiowe i w pewien sposób inspirujące.
Aleksandra Żelazińska, Zwierciadło
- „Śmiejący się pies” to powieść wesoła jak „ekshumacja w listopadzie”, cytując narratoro-bohatera […]. Większość fabuły to kronika miłosno-alkoholowego upadku opowiedziana psu Ziutkowi – acz w odróżnieniu od „Masakry”, jest tu pewien Zaskakujący Zwrot Akcji w finale.Wojciech Orliński, Ekskursje w Dyskursie
- „Neapol słodki jak sól” to książka, która zostaje z czytelnikiem na długo, nie tylko dzięki plastycznemu językowi i reporterskiej wnikliwości, ale przede wszystkim przez uczciwość spojrzenia. Kępiński nie tworzy pocztówkowego obrazu Neapolu, ale pokazuje jego wszystkie twarze. Jeśli szukasz lektury, która wciąga jak dobry reportaż, a jednocześnie pozwala zrozumieć złożoność włoskiego Południa, sięgnij po tę książkę.Italjarek.pl, -
- Bohaterka wraca pamięcią do toksycznych relacji z rodzicami, którzy rozwiedli się, kiedy była mała. […] Narzekanie na rodziców to w dzisiejszej literaturze norma, ale tutaj przynajmniej coś z tego wynika, zrozumienie czegoś, co nie jest oczywiste.Kinga Dunin, Krytyka Polityczna
- mintmagazine.pl
O książce Do perfekcji Vincenza Latronico, w podcaście MINT Magazine, rozmawiają Angelika Kucińska, Michał Walkiewicz, Kinga Sabak i Aleksander Hudzik. Zachęcamy do wysłuchania!
- Najciekawszy motyw „Urodzin” to zacieranie granic między sceną teatralną a codziennością.Weronika Stencel, dziennikliteracki.pl
- Książka okrzyknięta we Włoszech głosem pokolenia. Pokolenia dużych możliwości oraz wielu rozczarowań.Włochy Subiektywnie, wlochysubiektywnie.pl
- Jest w tekście „Do perfekcji” swoisty dystans i pewien, niejasny, podskórny, ale znacząco przewijający się element rozczarowania rzeczywistością […].Zbyszek Kruczalak, monitorlocalnews.com
- To co składa się na siłę tej książki to są też niesłychanie ciekawi, barwnie nakreśleni bohaterowie.Magdalena Mikołajczuk, Czytelnia Dwójki
- Jest to wizja świata, ogląd, pisarstwo bardzo mi bliskie. Można pojechać na wschodnią Słowację, w okolice Preszowa, do miasteczka Svidník, i nie zobaczyć nic. Ale Ziemowit pojechał i zobaczył wszystko.Marcin Gaczkowski, Czytelnia Dwójki
- [Szczerek] szuka granic między światami, to jest jego obsesja. Wyznaczenie płynnych stref wpływów Zachodu i Wschodu, Południa i Północy, europejskiego ładu, ruskiego mira. Interesują go te miejsca, gdzie te granice są rozmyte, gdzie te konkurujące ze sobą łady się spotykają w taki sposób, który uniemożliwia ich jednoznaczną identyfikację. Interesują go sprawy zamazane, niejasne, zaburzone.Piotr Kofta, Czytelnia Dwójki
- Żadan pokazuje ludzi, którzy mimo wojennej codzienności starają się normalnie żyć, nawiązują relacje i wciąż mają nadzieję na lepsze jutro.Kinga Sabak, Podcast Mint Magazine
- polityka.se.pl
Joanna Czeczott w rozmowie z „Super Expressem” mówiła o narodowej amnezji, dziedziczonym milczeniu i o tym, jak historia odzywa się w kazachskim społeczeństwie nawet po kilku pokoleniach. Polecamy!
- To proza subtelna, enigmatyczna, odsyłająca do jakiejś formy duchowości. O poszukiwaniu siebie, równowagi i harmonii w życiu, o walce, którą się wygrywa, kiedy się ją przegrywa, odpuszcza. W dzisiejszym, modnym języku pewnie należałoby powiedzieć, że bohaterka przepracowuje swoje problemy, ale ja wolę pomarańczowe grzybki.Kinga Dunin, krytykapolityczna.pl
- An Yu zaprasza czytelnika do świata pomiędzy, w którym duchy pomagają poradzić sobie z traumą i zwątpieniem. Nie do końca wiadomo, co tu jest snem, a co rzeczywistością. [...] To oczywiście też opowieść o kobiecie, która rezygnuje z artystycznych aspiracji, żeby spełnić pokładane w niej oczekiwania społeczne.Izabella Adamczewska-Baranowska, lodz.wyborcza.pl
- Gwendoline Riley rozgrywa swoją opowieść w trójkącie. Nie o związki miłosne jednak tutaj chodzi, ale o relacje między dzieckiem a rodzicami. [...] Intrygujące i nieoczywiste.Bernadetta Darska
- „Studium przypadku” wydaje się opowieścią o tym, czy i jak człowiek radzi sobie z poczuciem niedocenienia i samotnością.Rafał Kowalski
- Krzysztof Varga, jak zwykle, jedzie po bandzie, obśmiewając różne przywary ludzkie. Dostaje się głównie snobom i koniunkturalistom a także karierowiczom, próbującym pod płaszczykiem zupełnie innych intencji, przepchać się gdzieś w hierarchii i wydrapać sobie drogę do wyższych stanowisk, większej sławy i większych pieniędzy. Odnoszę wrażenie, iż albo narrator, albo autor, po prostu nienawidzi ludzi i dlatego przywala wszystkim, jak leci. Co w pewnym sensie szanuję. Polecam bardzo, czyta się błyskawicznie.Na zawsze Warszawa
- To książka o zmęczeniu wieczną autoprezentacją, o tęsknocie za prawdą, której nie da się wyretuszować.Rafał Pikuła, „Przegląd”, nr 26 (1329) z dn. 23.06.2025
- Vincenzo Latronico używając schematu powieści George'a Pereca „Rzeczy” opowiedział brutalną prawdę o współczesnych aspiracjach tzw. klasy średniej świata Zachodu. Brzmi ona: chcę mieszkać, jak na zdjęciach z Instagrama i prowadzić ciekawe życie, którego wszyscy będą mi zazdrościli. Punto. End of story.Jakub Janiszewski, audycje.tokfm.pl
- Reportaże Piotra Kępińskiego to więcej niż erudycyjne przewodniki – to sama esencja Włoch, tym razem Neapolu.AŻ, polityka.pl
- Dla Ernaux sposób, w jaki funkcjonujemy w galeriach handlowych, odsyła do tego, jak funkcjonujemy w ramach współczesnej, coraz bardziej bezdusznej historii, ale też do społeczeństwa francuskiego, które nie radząc sobie z różnorodnością i laickością, próbuje narzucić wszystkim jednakowe wartości.Agata Pyzik, „Książki. Magazyn do czytania”, nr 3 ( z dn. 1.06.2025)
- Czytając jej [Edny O’Brien] autobiografię ma się wrażenie, że żyła tak, jak chciała i brała za to odpowiedzialność bez względu na konsekwencje. Tak, jak jej młode, niedoświadczone bohaterki z wielkim apetytem na życie, seks i przygodę.Agata Pyzik, „Książki. Magazyn do czytania”, nr 3 ( z dn. 1.06.2025)
- Książka „Familia Grande” jest de facto aktem publicznego oskarżenia ojczyma, znanego prawnika i mimo prywatności, z której wyrasta, odnosi się do wielu, bardzo wielu takich przypadków.Magdalena Środa, „Książki. Magazyn do czytania”, nr 3 ( z dn. 1.06.2025)
