Lidia Yuknavitch nie pozwala na rozgrzewkę, nie uczy pierwszych ruchów, czy kroków – wpycha nas pod wodę swojego bólu, obmywa nas rozpaczą, topi nas w tęsknocie… Nie zważa na konwenanse. „Chronologia wody” potrafi uderzyć znienacka i nikt nie będzie przygotowany na tę dawkę emocji. To kolejna po „Latach” i „Trylogii kopenhaskiej” opowieść o doświadczeniach kobiecości – najbardziej intymna, przepełniona surową cielesnością, bezwstydna i dzika w swoim umiłowaniu życia. Ponad wszystko.
Wielki Buk, wielkibuk.com
- wyborcza.pl
„Za każdym razem uwielbiam moment, kiedy po zebraniu materiału mogę zacząć układać historię – najpierw wymyślać jej formę i strukturę, a potem pisać”. Zuzanna Bukłaha z Dużego Formatu przepytała Rafała Hetmana, autora nominowanej do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego książki Izbica, Izbica, o jego pracę reporterską. Zachęcamy do lektury rozmowy!
- Co to jest za książka! Powieść Yuknavitch, oparta na osobistych doświadczeniach autorki, wbija się pazurami, gryzie, ssie i drapie. Lidia przepracowuje traumy z dzieciństwa, relacje z mężczyznami, miraż seksualnych eksperymentów i śmierć pierwszego dziecka. [...] Jest szczera do bólu. Bezwstydna. Dzika.Jagoda Gawliczek, goingapp.pl
- To jeden z najlepszych i najbardziej poruszających polskich debiutów ostatnich lat. Mam nadzieję, że Urszula Honek w swoich kolejnych tekstach potwierdzi niebagatelny talent, który widać na każdej pojedynczej stronie „Białych nocy”.Bartosz Szczyżański, lubimyczytac.pl
- [...] jest to jedna z najbardziej rozbudowanych i najlepiej napisanych książek z „Serii Amerykańskiej”.Kinga Kolenda, lubimyczytac.pl
- Minimalistyczne w kompozycji teksty LeDuffa dają obraz o zadziwiającej rozpiętości. Po kilku stronach lektury staje się jasne, że były one pisane według szablonu, ale bynajmniej nie wywołuje to efektu monotonii. Autor w kilku zdaniach kreśli sylwetkę postaci, a z jej historii wyławia jakiś zbawienny sens.Marek Paryż, „Nowe Książki”, M./Nr 3 z dn. 03.22
- Krzysztof Tomasik [...] przyjrzał się fenomenowi aktorki, w tle ukazując fragmenty historii polskiego filmu.Natalia Miller, „Rzeczpospolita”, DZ./Nr 94 z dn. 23/24.04.22
- Historia o rodzie Wedlów jest więc splotem mikrohistorii, w których krzyżują się losy majętnych, ambitnych, a także nieuprzywilejowanych. Dopiero połączenie dwóch perspektyw (ambitnego przedsiębiorcy i etatowego pracownika związanego z firmą) pozwala na objęcie całościowym spojrzeniem firmy cieszącej się uznaniem klientów, posiadającej imponujące wyniki sprzedaży oraz okazałe nieruchomości. [...] Książka „Wedlowie. Czekoladowe imperium” jest jedną z lepszych publikacji biograficznych ostatnich lat.Andrzej Juchniewicz, nowynapis.eu
- Adam Robiński w swojej książce idzie tropem bobrów i ludzi, którzy poświęcili im życie, badaczom, hodowcom. Idzie i opisuje trudne nieraz relacje między światem dzikiej przyrody i człowieka, który chce nad naturą zapanować. A szkoda, bo gdybyśmy popatrzyli na bobrze pałace, może lepiej budowalibyśmy nasze miasta.„Dziennik Polski”, DZ./Nr 93 z dn. 22.04.22
- To osobista, poruszająca książka o walce o siebie.Monika Kaczyńska, „POLSKA Głos Wielkopolski”, DZ./Nr 93 z dn. 22.04.22
- „Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie” (tłum. Hanna Jankowska) to zaskakujący portret kraju, w którym to, co współczesne, miesza się ze starożytną przeszłością Hessler pokazuje, że egipskie społeczeństwo pod wieloma względami wciąż przypomina to, nad którym panowali faraonowie.Wojciech Szot, „Gazeta Wyborcza”, DZ./Nr 92 z dn. 21.04.22
- „Zjadanie Buddy” to epicka elegia poświęcona Tybetowi.Wojciech Szot, „Gazeta Wyborcza”, DZ./Nr 92 z dn. 21.04.22
Znakomite wieści!
W finale tegorocznej edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego znalazły się trzy książki Czarnego! O tytuł najlepszego reportażu i najlepszego przekładu książki reporterskiej zawalczą Izbica, Izbica Rafała Hetmana, Zjadanie Buddy Barbary Demick (tł. Barbara Gadomska) oraz Pogrzebana Petera Hesslera (tł. Hanna Jankowska). Laureatów poznamy 28 maja. Wszystkim nominowanym gratulujemy i trzymamy kciuki!-
batory.org.pl
Książka Chamstwo Kacpra Pobłockiego znalazła się finale Nagrody im. Marcina Króla! Autorowi serdecznie gratulujemy i trzymamy kciuki!
- Brawurowo skonstruowana, ale też niebywale gorzka książka pokazuje eksplozję strachu, przemocy i furii, z której reszta Ameryki nie wyciągnęła w porę wniosków.Mateusz Demski, „Przegląd”, T./Nr 17 z dn. 19/24.04.22
- Publikację polecam nie tylko feministkom i feministom (także tym dopiero aspirującym) oraz aktywistkom i aktywistom, ale także osobom zafascynowanym historią popkultury, kontrkulturą i muzyką amerykańską. Sara Marcus zabierze Was w wyjątkową podróż w czasie!Paulina Łyszko, heavymetalandmore.pl
- Wybitne pisarstwo w kapitalnym jak zawsze tłumaczeniu Kai Gucio. Myślę, że „Chronologia wody” obrazuje wymiar talentu Yuknavitch i lokuje ją bez wątpienia w czołówce autorek i autorów, którzy potrafią powiedzieć coś istotnego o nas i o współczesności. Koniecznie przeczytajcie.Marcin Zegadło, Księgozbiry, facebook.com
- Z książki wyłania się nie tylko obraz represji, ale i codziennego życia gejów w PRL-u [...]. Praca Ryzińskiego jest tym bardziej cenna, że podobnych opracowań jest bardzo niewiele.Aneta Kanabrodzka, „Magazyn Literacki Książki”, M./Nr 3 z dn. 03.22
- Honek pisze językiem obrazowym, rytmicznym, zręcznie przeplata typy narracji.Jacek Adamiec, kultura.poznan.pl
- audycjekulturalne.pl
W książce Poli Raksy twarz Krzysztof Tomasik przypomina początki filmowej i teatralnej kariery słynnej Marusi z „Czterech Pancernych i psa” oraz jej najważniejsze role. Poszukuje też odpowiedzi na pytanie, dlaczego aktorka zdecydowała się zniknąć z życia publicznego. Zachęcamy do wysłuchania rozmowy z autorem książki, Krzysztofem Tomasikiem.
- newsweek.pl
Jak studentka polonistyki została gwiazdą filmową? Czym na tle innych aktorek wyróżniała się Pola Raksa? Jak zniosła popularność, którą przyniosła jej rola Marusi? Na te i inne pytania odpowiada Krzysztof Tomasik, autor książki Poli Raksy twarz, w rozmowie z Jackiem Tomczukiem.
- Magdalena Idem napisała książkę o pogoni za europejskimi trendami, niesprawiedliwością, wyzyskiem i poczuciem niższości wobec Zachodu. A napisała tę książkę świetnym, żywym językiem. To jest narracja powieściowa. Idem posiada świetny warsztat, panuje nad tekstem, nad formą.Marcin Zegadło, Księgozbiry, facebook.com
- kultura.onet.pl
Na portalu Onet Kultura jest dostępny fragment książki Manekina w peniuarze Magdaleny Idem.
- Magdalena Idem dekonstruuje mit wytwornej mody dwudziestolecia międzywojennego. W książce „Manekin w peniuarze” oddaje głos krawcowym i czytelniczkom masowej prasy. Nie ignoruje domu mody Herse, ale do znanych już historii dopisuje nowy kontekst.Aleksandra Boćkowska, vogue.pl
- vogue.pl
Magdalena Idem rozmawiała o modzie w dwudziestoleciu i pracy nad książką Manekin w peniuarze z Aleksandrą Boćkowską. Rozmowę możecie przeczytać na Vogue.pl.
