Z okazji premiery książki Martina Pollacka Kobieta bez grobu (tł. Karolina Niedenthal) w dniach od 2 do 8 czerwca kupicie wybrane tytuły z serii Sulina z 30% rabatem.
Promocja obowiązuje na stronie internetowej i w warszawskiej księgarni przy ul. Marszałkowskiej 43/1 (pon. – pt. 12-17; przerwa 15-15:25).
„Chciałabym mimo wszystko, by ktoś odpowiedział za krzywdy tych ludzi. Ja
jestem wkurzona, że nikomu włos z głowy nie spadł za to, co im zrobiono” –
mówi Violetta Krasnowska, autorka książki Będziesz siedzieć, w wywiadzie z Arturem Drożdżakiem.
„Jeśli pyta pan o demoralizację, to ważne według mnie jest pytanie: kim byli
przed wojną ludzie, którzy to robili? „Bohaterowie” tej książki to
policjanci często ze wspaniałą karierą i nieposzlakowaną opinią, a
„kryminalni” to była elita policji II RP” – mówi Jan Grabowski, autor
książki Na posterunku. Polecamy wywiad.
„Mamy takie lekceważące podejście do 'bidy z nędzą'. Nie chcemy widzieć tych
ludzi, wypychamy ich z dyskusji politycznych, a jeżeli już rozmawiamy o Adasiach Miauczyńskich, to przez bardzo indywidualistyczny pryzmat, tzn.
stwierdzamy, że jeżeli mają kłopoty finansowe, to na pewno ich wina.” – mówi
Tomasz S. Markiewka, autor książki Gniew, w rozmowie z Małgorzatą
Fiejdasz-Kaczyńską na wprost.pl
„Jadąc do jakiegoś kraju, przestrzegamy obowiązującego w nim prawa. Kropka.
Co innego normy kulturowe. Polacy i inni cudzoziemcy mają prawo zachować
swoje zwyczaje, choć powinni też starać się zrozumieć te norweskie. To
właśnie różnice kulturowe są, moim zdaniem, przyczyną wielu nieporozumień z Barnevernetem, który powinien brać je pod uwagę podczas swoich interwencji” – mówi Maciej Czarnecki, autor reportaży Dzieci Norwegii. Zachęcamy do
lektury wywiadu!
Karolina Felberg gorąco poleca – a my wtórujemy – książkę Łukasza Najdera Moja osoba [seria Dwutygodnik.com]: „jest to lektura, która z jednej
strony posiada aspekt dobrego – w pozytywnym tego słowa znaczeniu –
poradnictwa, a z drugiej strony (...) nie brak tam rzeczy trudnych [...] Łukasz Najder fantastycznie operuje językiem”.
Laureatką tegorocznej edycji została Katarzyna Kobylarczyk, autorka książki Strup. Hiszpania rozdrapuje rany. Jury nagrodziło ją za „uniwersalną
opowieść o determinacji w poszukiwaniu prawdy i leczeniu zbiorowej pamięci”. – Strup to fascynująca lektura, gdzie koszmar przeplata się z groteską, a rzeczywistość odsłania swój metaforyczny wymiar. Dowód na to, że posługując
się wyłącznie faktami, można tworzyć literaturę piękną – odczytał z uzasadnienia członek jury, poeta i tłumacz Abel Murcia Soriano.
„Dlatego tak; śmieciówki pogłębiają nierówności na rynku pracy, bo tworzą dwa równoległe światy. W jednym – przynajmniej w teorii – jesteśmy chronieni przez prawo, możemy liczyć na urlop, zwolnienie lekarskie, a na starość na emeryturę. A w drugim o tych wszystkich zdobyczach XX wieku możemy tylko pomarzyć, choć mamy wiek XXI” – mówi Marek Szymaniak, autor reportaży Urobieni.
Z wielką radością informujemy, że Katarzyna Kobylarczyk, autorka książki Strup, została laureatką 11. edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego.
Gratulujemy!
O Bezmatek z autorką książki Mirą Marcinów rozmawia Andrzej Frączysty: „Ta
książka mnie dopadła. Kazała się napisać. Impuls do jej napisania był bardzo
wyraźny i natrętny. Ten gest: napiszę Bezmatek był szczery i niewyrachowany. Pojawił się w pół roku po śmierci mojej matki w 2017 roku.
Natomiast poszukiwanie formy to osobna sprawa”.
[...] czy przypadkiem nie jest tak, że ludzie czasami chcą widzieć w każdym
oku „miejskim” oko uprzedzone, należące do człowieka niezdolnego wypić po
ludzku piwo z drugim człowiekiem, a w każdej „prowincji” dla odmiany –
nietknięty cywilizacją, niewinny świat równoległy, choćby już nawet jadano
tam takie same kebaby i lody z posypką jak w Krakowie? – pyta Olga Drenda,
czytając Polskę przydrożną Piotra Mareckiego.
