Grochów
Kup książkę 31,50 zł 26,46 zł wydanie 1・Okładka twarda, foliowana
Kup ebook 24,90 zł 19,92 zł
EPUB, MOBI
  • Seria wydawnicza: Poza serią
  • Projekt okładki: Kamil Targosz
  • Skład: Robert Oleś/d2d.pl
  • Data premiery: 28 marca 2012
  • Nazwa wariantu: wydanie 1
  • Rodzaj okładki: twarda, foliowana
  • Wymiary: 125 mm × 195 mm
  • Liczba stron: 96
  • ISBN: 978-83-7536-288-6
  • Cena okładkowa: 31,50 zł
  • Przeczytaj fragment
Pobierz okładkę

Wydania zagraniczne

  • wydanie niemieckie (Suhrkamp Verlag, 2013)
  • wydanie węgierskie (Magveto, 2013)
  • wydanie francuskie (Actes Sud, 2015)
Pokaż

Grochów

Dostępny audiobook
Data premiery: 28 marca 2012

Z ilustracjami Kamila Targosza

Opowiadania.

O babce, która wierzyła w duchy, o starym psie, pisarzu z Izdebek i przyjacielu, z którym złaził Grochów i przejechał pół Polski — Stasiuk pisze o umieraniu i namacalności życia, o materialności wspomnień, o bliskości śmierci i jej wiecznej niedostępności. Bury kot zwija się w kłębek w cieple stygnącego ciała starej suki, babka, „cała w czerni, szczupła i spokojna”, przechodzi do świata, który zawsze był obok, Guścio choć niewiele już może powiedzieć, złośliwie pluje pestkami. A przyjaciel, „odlatując przez komin”, przynosi zapach pociągu do Łupkowa, dzikich jabłoni na ulicy Makowskiej i chłodnej wiosny w portowym Piranie. Cztery opowiadania Andrzeja Stasiuka to boleśnie piękna opowieść o śmierci, o zwyczajnej kropce na końcu życia.

  • Kiedyś nas nie będzie. Są ludzie i zdarzenia, które pomagają nam przyzwyczaić się do tej myśli.
    Bo to w końcu przychodzi. I to tak jakoś szybko i zwyczajnie, jakby zawsze było obok.

    Andrzej Stasiuk
  • Frazy Stasiuka, obsesyjnie oszczędne, przejmują jakimś przedziwnym ostatecznym smutkiem. Jest w Grochowie jak u Becketta – nic się nie da zrobić. Można jedynie pisać i mówić. Jak Stasiuk.

    Jacek Wakar
  • Ta proza jest jak czarny likier.

    Marek Bieńczyk
  • Z tej książki nie sposób skreślić choćby słowo. Ta pięknie zrytmizowana proza, której każde zdanie zapada w pamięć, każde słowo przeszywa. Stasiuk w najwyższej formie.

    Bartosz Marzec
  • Ta książka jest magicznym wezwaniem pomocy. I pomoc nadchodzi — z przeszłości, którą autor zaklina. Od babki, która wierzyła w duchy. Od ojca proletariusza, który godził się na swój los. Od zmarłego przyjaciela, który ’odleciał przez komin’. Stasiuk stawia tą książką rozpaczliwy opór wobec ’płynnej rzeczywistości’. Przywołuje na pomoc stare zaklęcia — on, ’syn ludu, który niegdyś swoich zmarłych chował pod progiem. Żeby ich mieć na wieki’. Żeby mieć dowód, że ’żyliśmy prawdziwym życiem, nie?.

    Tadeusz Sobolewski
  • Cztery nowe opowiadania o stracie, przemijaniu, o bliskich. Jednocześnie wspomnienie o dzielnicy Warszawy, w której Andrzej Stasiuk się wychowywał i narodził jako pisarz. Poznajcie mapę tego świata, czytając Grochów.

    Cezary Polak
  • Ta książeczka (niewielka, liryczna i pełna uroku) przypomina nieco zbiorek Fado, ale też jedną z najpiękniejszych książek Stasiuka, czyli Duklę, która była medytacją nad rozpadem. Tutaj mamy rozpamiętywanie intensywności świata w obliczu śmierci. Powrót w ten niesłychany moment życia, kiedy myślimy, że ’jesteśmy bohaterami powieści, która nigdy się nie skończy.

    Justyna Sobolewska
  • Grochów to kulminacja nieprzystawalności, niemożliwe zderzenie przeciwieństw. Obwąchiwania przestrzeni, które – do czasu – ocala przed przemijaniem; i chłodnego rytmu upływających lat. Ziemskiej obecności, literackiego tropienia wspólnych być – mimo wszystko przecież z nadzieją, bo tylko przez bycie da się opisać niebycie; i nieobecności, która za chwilę nastąpi, kiedy przyjaciel stanie się kupką pyłu.

    Zofia Król
  • Stasiuk pisze o śmierci bez cienia sentymentalizmu i egzaltacji, rzeczowo, subtelnie. Grochów to jego kolejna mała, świetna książka.

    Piotr Bratkowski
  • Książka ta, a zwłaszcza ostatnie opowiadanie, jest esencją pisarstwa Andrzeja Stasiuka. Jednak coś się tu zmienia, następuje przesunięcie akcentów – z podróży w przestrzeni na podróże w czasie. Wrażenia wędrowca powoli zaczyna przysłaniać lęk przed przemijaniem, którym podszyte są te opowiadania.