Ciała

Annie Ernaux, Ciała
Annie Ernaux, Ciała

Kup książkę
49,90 zł
41,92 zł
Wydanie I・Okładka twarda
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 34,93 zł
Kup e-book
39,90 zł
31,92 zł
Ciała・Wydanie I・MOBI, EPUB
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 27,93 zł
Kup mp3
46,90 zł
37,52 zł
Ciała・Wydanie I・MP3
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 32,83 zł
Dostawa od:
Kurier
11,79 zł
paczkomat
12,70 zł
poczta
12 zł
odbiór osobisty (Warszawa)
0 zł
pliki
0 zł

PREMIERA AUDIOBOOKA 17 KWIETNIA 2024

Jak oddać paraliżujący strach towarzyszący niechcianej ciąży i potajemnej aborcji? Jak opisać nastoletni seks, który bywa źródłem wolności, ale i upokorzenia? I jak sportretować rozkoszną władzę nad młodszym o trzydzieści lat kochankiem?

„Liczy się nie to, co się zdarza, lecz to, co robimy z tym, co się zdarzyło” ­– to zdanie staje się motywem przewodnim zbioru. Dokonując wiwisekcji wspomnień, Ernaux odważnie opisuje sprawy seksu, pożądania i kobiecości. Lawiruje między obrzydzeniem a błogością, a jej oszczędny język i fotograficzna pamięć doskonale oddają sprzeczność między tym, co społecznie przyjęte, a potrzebami ciała. Ale interesuje ją też to, jak to możliwe, że zagłębiając się w przeszłości, odkrywamy tam obce nam „ja”.

Zbiór Ciała to książka odważna i bezkompromisowa, to także poruszająca kronika kobiecego doświadczenia w czasach obyczajowych przemian. Ernaux jak nikt inny potrafi skonfrontować się z tabu, a własne doświadczenia przełożyć na wybitną literaturę.

Na tom składają się: Zdarzenie (L’Événement), Pamięć dziewczyn (Mémoire de fille), Młody mężczyzna (Le Jeune Homme).


  • Kolejna głęboko przeżyta i nieustraszenie szczera eksploracja kobiecego pożądania, wstydu i intelektualnej pasji autorstwa niezrównanej Annie Ernaux.

    Sigrid Nunez
  • Ernaux przejęła po Simone de Beauvoir rolę kronikarki pewnego pokolenia.

    Margaret Drabble, „New Statesman”
  • Powrót do bolesnych okresów z przeszłości to nic nowego dla pisarza, ale Ernaux wydobywa z tego ćwiczenia szczególną moc.

    „The New York Times”
  • To literatura uniwersalna, pierwotna i odważna, bezpardonowa i poruszająca, głębokie i istotne dzieło – zarówno sztuki, jak i ludzkiego doświadczenia.

    Catherine Taylor, „Financial Times”

  • Oszczędność zdań i słów, maksymalna kondensacja wątków i to doświadczanie świata poprzez cielesność, fizjologię, organiczność. Ernaux w tych obszarach testuje człowieczeństwo i rozkłada na łopatki głupie systemy. Wielka literatura.

  • […] w tomie „Ciała” mogą przejrzeć się kolejne pokolenia kobiet. Rekonstruując własną przeszłość, autorka porusza kwestie pierwszych miłosnych doświadczeń, lęku przed niechcianą ciążą, społecznego wstydu i relacji z dużo młodszym mężczyzną.

  • Wszechwiedzący narrator mógłby je wprowadzać do niezliczonych fabuł, przypisywać kolejnym postaciom. Ale tutaj są one jakby pod mikroskopem, odnotowane w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Najważniejsze w tryptyku Ernaux jest jednak eksperymentowanie nie z ciałem, a z upływem czasu.

  • Kolejna książka noblistki Annie Ernaux potwierdza, że mamy do czynienia z literaturą bezkompromisową.

  • Literatura noblistki Annie Ernaux świetnie komunikuje się z dzisiejszym czytelnikiem, wydaje się, że to właśnie odwaga zaskarbia sobie jego sympatię. Francuzka inspiruje nas poprzez prozę do odwagi. Do życia bez obawy o blizny.

    „Newsweek”, T./ Nr 11 z dn. 11.03.24
  • Nie mogę przestać wypisywać cytatów z „Ciał” Annie Ernaux. Ta książka jest nie tylko powrotem do wydarzeń sprzed lat, do aborcji czy młodzieńczych upokorzeń, ale dekonstrukcją i projektem badawczym.

  • „Odwaga i kliniczna ostrość” z jaką Ernaux konfrontuje się z tabu kobiecej seksualności, powoduje, że w tomie każda z nas odnajdzie cząstkę siebie. Szczególnie dziś, kiedy w Polsce wciąż trwa debata na temat aborcji. I kiedy to kobiety obwinia się o prowokowanie napastników seksualnych. Ernaux nie boi się skonfrontować z żadnymi aspektami człowieczeństwa.

  • [Annie Ernaux] Posługując się językiem literatury, a nie polityki czy publicystyki, opowiada ona o doświadczeniu niechcianej ciąży i pokątnej aborcji z kobiecej perspektywy. Nie wiem, czy kiedykolwiek powstało na ten temat coś bardziej wstrząsającego w swej nagiej prawdzie i celności.

  • Podobnie jak w innych utworach Ernaux imponuje jej dar przetwarzania pozornej banalności zdarzeń i postaci w fascynującą narrację otwierającą nowe punkty widzenia na ową banalność.

  • W najszerszym planie jest to opowieść o pracy pamięci – próba przywołania siebie sprzed lat takiej, jaką byłam, ze swoim doświadczeniem, czy raczej jego brakiem, kogoś, kim już się tak naprawdę nie jest. I przywołaniem sytuacji, o których może nie chce się pamiętać, tak uczciwie, jak to jest możliwe, i nie zamykając ich w schematycznych narracjach. I to się autorce udaje, jest wiarygodna. A jednocześnie na poziomie literackim wyróżnia się na tle typowej literatury konfesyjnej – nie tylko opowiada o sobie, ale też pokazuje proces dochodzenia do tych opowieści.

  • W swoim stylu prostym, głębokim i precyzyjnym [Ernaux] pisze o miłości i okrucieństwie, aborcji i osamotnieniu, gorączce intelektualnej i byciu szczęśliwą wbrew otoczeniu.

  • To zbiór bezkompromisowych tekstów, w których autorka rozkłada swoje doświadczenia na czynniki pierwsze i nie boi się zmierzyć z tabu.

  • […] książka Annie Ernaux, poruszając kwestię nie tylko nierówności społecznej, ale i płciowej, realizuje postulaty współczesnego feminizmu.

  • „Cia­ła” czy­ta się rów­nież jako świa­dec­two całe­go poko­le­nia kobiet wcho­dzą­cych w doro­słość w latach 60. we Fran­cji, a u nas pew­nie ze dwie deka­dy póź­niej — i to jest inte­re­su­ją­ce. Moż­na też czy­tać jako wiwi­sek­cję okre­su doj­rze­wa­nia i swe­go rodza­ju intym­ne wyzna­nie, napi­sa­ne z kla­są […].

  • Ernaux jak mało kto umie jednocześnie być wybitną narratorką, jak i uważną obserwatorką oraz analityczką. Zgadzam się z tym, co pojawiało się w niektórych recenzjach: że to bezkompromisowa proza. Wspaniała książka.

  • Annie Ernaux jest pisarką z krwi i kości, i choć często przyciąga nas do lektury jej książek podejmowany przez nią temat - aborcja, utrata dziewictwa, pierwsze do-świadczenia seksualne, relacje z rodzicami, wstyd związany z pochodzeniem - to ostatecznie zostajemy dla stylu, który jest zwięzły, ekonomiczny, mocny.

    Agata Pyzik, „Gazeta Wyborcza Wysokie Obcasy”, Nr 12 z dn. 30.03.24
  • [Ernaux] bowiem awansu się nie wstydzi. Jej wstyd dotyczy tego co jest efektem nierówności i tym samym ma charakter klasowy. Jako taki stanowi oskarżenie niesprawiedliwego społeczeństwa. A jeśli Ernaux jest dumna, to jej duma nie bierze się z zafiksowania na tożsamości, ale opiera się na doświadczeniu emancypacji.

  • „Zdarzenia”, autobiograficzny esej francuskiej noblistki, od którego rozpoczynają się „Ciała” powinien być lekturą obowiązkową w liceach. Lekturą, która uczyłaby nas słusznego gniewu na to, że w Polsce kobiety wciąż nie mogą w pełni decydować o swoim życiu.

    Wojciech Szot / ZdaniemSzota.pl, empik.com
  • Annie Ernaux twardo trzyma się w swojej prozie tego, co zna najlepiej – własnego życia. Nie ukrywa jej autobiograficznego charakteru. Niby tylko opowiada o zwyczajnym życiu swojej rodziny, o swoim zwyczajnym dzieciństwie i młodości, ale zawsze – i na tym polega jej niezwykły talent – z tej zwyczajności wyłuskuje rzeczy ważne i bardzo ważne. I pokazuje, że w takim życiu odciskają się globalne przemiany społeczne i obyczajowe. Ernaux patrzy przenikliwie, pisze jakby szeptała, a jej pisanie bywa krzykiem albo szlochem.

    Leszek Bugajski, „Wprost”, T./ Nr 14 z dn. 01.04.24
  • Kolejna pozycja noblistki, będąca portretem kobiet rysowanym na podstawie na podstawie wiwisekcji własnych wspomnień. […] Bez kompromisów. Ernaux nie bierze jeńców.

    „Elle”, M./Nr 355 z dn. 01.05.24
  • [doświadczenie Ernaux] Jest punktem wyjścia do rozważań o kobiecym losie we Francji schyłku lat pięćdziesiątych. Dostajemy jednocześnie ostry jak brzytwa obraz społeczeństwa tamtego czasu, ze wszystkimi ograniczeniami sprzed fali rewolucyjnych zmian kolejnej dekady.

  • Metodą Ernaux rządzi skupienie, szczegółowa analiza okoliczności i detali bez względu na zasłaniający je wstyd.

    Inga Iwasiów, „Gazeta Wyborcza Duży Format”, Nr 82 z dn. 08.04.24
  • Annie Ernaux ma wyjątkowy dar ubierania w słowa najtrudniejszych kobiecych doświadczeń. W „Ciałach” tworzy intymną opowieść o niechcianej ciąży i potajemnej aborcji. Bezkompromisowa i szczera otwiera nam oczy i serca na to, co trzymamy w sferze tabu.

    „Pani”, M./ Nr 5 z dn. 05.24
  • Ernaux nie boi się ocen, pisze najszczerzej, jak może. Nikt tak jak ona nie opisuje kondycji kobiety – jej marzeń, ambicji, pragnień, rozkoszy, popełnionych błędów, do których chce mieć prawo.

    „Wysokie Obcasy Extra”, M./ Nr 5 z dn. 05.24
  • Z prozy Ernaux wyłania się zapis kobiecego doświadczenia, bardzo złożonego i niejednoznacznego, i choć różnego w zależności od osoby, ciągle pod wieloma względami wspólnego. W tle osobistej historii o dorastaniu i seksualności rozgrywa się przecież już bardziej „publiczna” historia XX-wiecznych przemian obyczajowych, które odcisnęły piętno na jednostkowych doświadczeniach. Właśnie opisu tej specyficznej relacji pomiędzy okolicznościami a prywatnym doświadczeniem podejmuje się w swoich tekstach noblistka.

  • [Ernaux] to autorka, która pisząc w dużej mierze o sobie i wręcz obsesyjnie analizując, czy dekonstruując zachowania i wydarzenia, w sposób absolutnie wyjątkowy przybliża nas do prawdy o samych sobie. Najczęściej tej, o której wolelibyśmy zapomnieć.

  • [Ernaux] napisała książkę o kobiecych ciałach zdanych na łaskę świata, który jest nieprzychylny, obcy, okrutny. […] Jest to również książka o pamięci i szukaniu własnej tożsamości.

    „Książki Magazyn do czytania”, K./ Nr 2 z dn. 01.04.24
  • To lektura, która poruszy, zainspiruje do refleksji i otworzy oczy na różnorodność kobiecego doświadczenia. Literatura na światowym poziomie, idealna nie tylko dla kobiet.

  • Te trzy teksty były we Francji publikowane osobno, jednak zestawione tak, jak w Polsce zrobiło to wydawnictwo Czarne, wszystkie korzystają na trójstronnej synergii: wzmacniają się wzajemnie i rezonują ze sobą. Dopiero lektura całości uzmysławia wywrotowy zamysł autorki, wykraczający daleko poza autobiografizm i herstoryzm.

  • Ernaux nie boi się ocen, pisze najszczerzej, jak może. Nikt tak jak ona nie opisuje kondycji kobiety – jej marzeń, ambicji, pragnień, rozkoszy, popełnionych błędów, do których chce mieć prawo.

  • Odważna, bezkompromisowa, szczera, łamiąca różne tabu proza. Obowiązkowa!

    „Twój Styl”, M./ Nr 6 z dn. 06.24
  • Ernaux pisze o sekretnych aborcjach, niechcianych ciążach, kobiecym pożądaniu, wstydzie i seksie. I robi to – jak zawsze – odważnie, wyraziście, bezpardonowo.

    „National Geographic Traveler”, M./Nr 6 z dn. 06.24
  • Lektura bolesna, poruszająca, przerażająco prawdziwa, która uświadamia, jak wiele jest jeszcze do zrobienia. I nie mam tu na myśli feminizmu, tylko zwykłą sprawiedliwość, która nie dzieli płci na lepszą i gorszą. W „Ciałach” jesteśmy obecne wszystkie. Annie Ernaux, dokonując wiwisekcji własnego życia, oddaje nam głos.

  • Przeczytaj fragment
Pobierz okładkę

Wydanie I

  • Seria wydawnicza: Poza serią
  • Tłumaczenie: Agata Kozak
  • Projekt okładki: Agnieszka Pasierska
  • Data publikacji: 6 marca 2024

Okładka twarda

  • Wymiary: 125 mm × 205 mm
  • Liczba stron: 232
  • ISBN: 978-83-8191-840-4
  • Cena okładkowa: 49,90 zł

E-book・Ciała

  • ISBN: 978-83-8191-877-0
  • Cena okładkowa: 39,90 zł

Pozostałe wydania

  • Audiobook

Inne książki tej autorki

Zobacz wszystkie

Inni klienci kupili również:

Wstecz Dalej

Strona używa plików cookies zgodnie z polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.