Please kill me. Punkowa historia punka

Please kill me
Punkowa historia punka

Premiera
14 marca 2018

Legs McNeil, Gillian McCain, Please kill me. Punkowa historia punka
Legs McNeil, Gillian McCain, Please kill me. Punkowa historia punka

Kup książkę
54,90 zł
46,12 zł
Wydanie I・Okładka twarda
Kup e-book
42,90 zł
34,32 zł
Wydanie I・MOBI, EPUB
Dostawa:
Kurier
13,60 zł
paczkomat
12,00 zł
poczta
12,60 zł
odbiór osobisty (Warszawa)
0 zł
pliki
0 zł

Na przełomie lat 60.i 70. XX wieku przez społeczeństwo Stanów Zjednoczonych przeszło tornado zmian. Zamieszki w Detroit, wojna w Wietnamie, hasła make love not war czy flower power podczas hipisowskich wieców, panoszące się rasizm, homofobia i szowinizm. Odpowiedź Nowego Jorku na wszystko, co działo się w tych latach, mogła być tylko jedna – awangardowa, wulgarna, pozbawiona zasad i zdrowego rozsądku. Punk. Jedna z najważniejszych subkultur w historii, która wywarła ogromny wpływ na modę, kulturę i sztukę, choć paradoksalnie jej u podstaw leżała jedynie kontestacja rzeczywistości bez politycznego zaangażowania.

Kultowa książka Legsa McNeila (założyciela pisma „Punk”) oraz Gillian McCain to pierwszy i jedyny tak obszerny zapis historii punka w Stanach Zjednoczonych, przedstawiony w absolutnie nowatorskiej formie. Wypowiedzi najważniejszych postaci nowojorskiej sceny – od Andy’ego Warhola i protopunkowych MC5, The Stooges czy Velvet Underground, przez awangardowy teatr queerowy, bywalców CBGB, Patti Smith, Richarda Hella i New York Dolls, aż po schyłkowy okres lat 70., świadków słynnej historii Sida i Nancy czy odchodzących ze sceny ojców założycieli, bez cenzury wprowadzają nas w pełne seksu, narkotyków i rock’n’rolla sale zadymionych klubów i ciasnych nowojorskich mieszkań.

Please kill me. Punkowa historia punka stanowi najpełniejszy zapis historii narodzin i upadku jednego z najradykalniejszych ruchów kontrkulturowych w historii muzyki, sztuki i filmu. To również doskonała podróż do narkotycznego Nowego Jorku lat 60. i 70., gdzie poezja mieszała się z papierosowym dymem, a gitarowe sprzężenia wibrowały w zagubionych duszach „pustej generacji”.


  • To pierwsza książka w historii, która opowiada o tym, jak było naprawdę.

    William S. Burroughs
  • Prowokacyjne szaleństwo napędzane narkotykami […]. Lektura tej książki to jazda bez trzymanki.

    Robert Christgau, „The New York Times Book Review”
  • Jako ktoś, kto doświadczył tych szalonych lat w Nowym Jorku, mogę bez wahania powiedzieć, że McNeil i McCain w stu procentach oddają niesamowitą atmosferę lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

    James Wolcott, „The New Yorker”
  • „Please kill me” może sprawić, że uronisz łzę zarezerwowaną dla wzruszeń przy lekturze wierszy zapomnianych poetów, ale przede wszystkim będziesz płakał ze śmiechu. Do bólu szczera, fascynująca i szczegółowa historia punka. Bez żadnej cenzury.

    „Rolling Stone”
  • Ta książka, pozbawiona historycznego patosu i muzycznego bałwochwalstwa, jako jedyna tak dokładnie opisuje zachwycający styl „pustego pokolenia”, o którym śpiewał Richard Hell.

    „MOJO”
  • Bezczelna i hałaśliwa wyprawa na ciemną stronę mocy, pełną skandalizujących opowieści, wypełnionych niekończącym się seksem, narkotykami i rock’n’rollem.

    „PAPER”
  • „Please kill me” to szokujące i zakulisowe spojrzenie na życie tych, którzy przetrwali burzliwe lata siedemdziesiąte.

    „New York Post”
  • „Please kill me” to raj dla fana ruchu punkowego. Kilkaset stron wypowiedzi najważniejszych postaci tej sceny, doskonale zredagowanych przez McCain i McNeila.

    Greil Marcus, „Interview Magazine”

  • Autorzy spoglądają z nowojorskiej perspektywy, są więc najbliżej korzeni gatunku. Liczba ich rozmówców idzie w setki, anegdot – pewnie w tysiące. Ktoś opowiada wersję A, akapit niżej dostajemy wersję A+, a nawet B. Tempo jest żwawe.

  • To nietypowa książka. Żadna monografia o punku. Historia mówiona – opowiadana przez uczestników tej wielkiej balangi. Autorzy Legs McNeil i Gillian McCain nie oceniają, nie wyciągają żadnych wniosków. Ich bardzo żmudna praca polegała na zebraniu kilkuset wywiadów z kilkudziesięcioma osobami, pocięciu ich na kawałki i sklejeniu w rozdziały, by w końcowym efekcie czytało się całość jak dyskusję-rzekę.

    Maria Fredro-Boniecka, „Vogue”, M./Nr 2 z dn. 12.03.18
  • Czytając „Please kill me”, ma się wrażenie, jakby oglądało się film dokumentalny, w którym bohaterowie odpowiadają na pytania nie pojawiające się w trakcie samego nagrania.

  • Nie traktujcie tej książki jako „pozycji obowiązkowej” - po prostu dajcie porwać się nurtowi tych niewiarygodnych, wartych sfilmowania opowieści o muzyce, która - naprawdę! - trochę zmieniła świat.

  • Lektura „Please kill me” to wielka i nieco perwersyjna przyjemność. Czytając, co rusz dotykamy cudzych nieszczęść, potknięć, degrengolady. Autorzy i ich rozmówcy ani myślą wpadać w dydaktyczne tony. Punk to nie łaskotki, a jego historia nie nadaje się na akademie ku czci. I chyba właśnie to sprawia, że od półwiecza co parę lat wraca, by w hałaśliwy sposób przypomnieć, na czym polega prawdziwy rock and roll.

  • „Please kill me” wyróżnia się nie tylko formą, ale też tym, że jest jednocześnie opowieścią kolektywną i bardzo prywatną […]. Nie warto marnować czasu na recenzje, lepiej przeznaczyć go na lekturę „Please kill me”. Ta książka jest najlepszym prezentem, jaki można sobie zrobić w taką marcową szarówkę.

  • Wszystko to, co najdziksze w rock and rollu, ale posunięte jeszcze dalej, do ekstremum – z piciem, ćpaniem, przygodnym seksem, groupies i wszelkimi ekscesami bez opamiętania. To prawdziwa historia punka.

    „Playboy”, M./Nr 3 z dn. 03.18
  • Autorzy prowadzą narrację reguł historii mówionej, układając ją w wielogłos najważniejszych dla ruchu punkowego postaci. Dzięki temu obraz fenomenu kulturowego, którego założycielami i uczestnikami byli ludzie „niewidzialni” lub nawet „niedotykalni” dla establishmentu, stał się pełniejszy i bardziej wyrazisty.

  • „Punkowa historia punka” to zbiór genialnie dobranych cytatów z wywiadów, w wybornym tłumaczeniu Andrzeja Wojtasika. Kto tę muzykę zna, zakocha się i w tej książce.

  • Dużo kroniki towarzyskiej epoki, więcej seksu i narkotyków, mniej o muzyce […] Patti Smith poznamy jako zahukaną dziewczynę, Jima Morrisona jako człowieka tolerowanego przez innych tylko po pijaku, Lou Reeda jako obrzydliwca, Iggy’ego Popa jako ćpuna i oszusta, a Davida Bowiego jako gwiazdora zza oceanu, który dzięki znajomości z Popem chce poznać smak rock’n’rolla […]. Ale jest w tym nawet jakaś ukryta logika. W końcu punk nie oszczędza niczego i nikogo.

  • „Please kill me” świetnie obrazuje, jak kontrkultura lat 70. XX wieku próbowała się uporać z kryzysem tożsamości.

  • Oto niezwykła przepustka na backstage! Polecam tę książkę nie tylko wielbicielom punkowego chaosu, ale także ludziom interesującym się muzyką w ogóle.

  • „Punkowa historia punka” nie jest wydmuszką ku czci najsłynniejszych i tych zapomnianych, ale istotnych, wręcz przeciwnie – rozmówcy nie oszczędzają nikogo, w tym także siebie i czytelników.

  • Słodko-gorzka opowieść o początkach jednej z najważniejszych subkultur XX wieku.

    Marcin Śpiewakowski, naszemiasto.pl, T./Nr 108 z dn. 11.05.18
  • Opowieści przypudrowane prochami i obficie podlane alkoholem. Ale spod tej wierzchniej warstwy paskudztwa wyłania się obraz generacji, która szukała swojej własnej drogi do bycia cool, alternatywnej zarówno do tego, co oferowało konserwatywne społeczeństwo, jak i tego co kilka lat wcześniej zaproponowali hipisi.

    „Polska Dziennik Bałtycki”, DZ./Nr 108 z dn. 11.05.18
  • Wiem, że to tylko rock’n’roll. I słowa egzaltowanych, zbuntowanych, pragnących szczęścia, sławy i miłości dzieciaków, które dzisiaj są stare lub nie żyją. Ale kto opowie tę historię lepiej od nich samych?

  • Od polskiej premiery tego legendarnego wydawnictwa upłynęło już kilka miesięcy, ale jeśli ktoś nie miał jeszcze „Punkowej historii punka” w rękach, najwyższy czas nadrobić zaległości. Bo to dzieło dzikie, obrazoburcze i bezkompromisowe – podobnie jak sam punk rock.

  • Przeczytaj fragment
Pobierz okładkę

Wydanie I

  • Seria wydawnicza: Amerykańska
  • Tłumaczenie: Andrzej Wojtasik
  • Projekt okładki: Agnieszka Pasierska/Pracownia Papierówka
  • Data publikacji: 14 marca 2018

Okładka twarda

  • Wymiary: 133 mm × 215 mm
  • Liczba stron: 624
  • ISBN: 978-83-8049-642-2
  • Cena okładkowa: 54,90 zł

E-book

  • ISBN: 978-83-8049-662-0
  • Cena okładkowa: 42,90 zł

Inni klienci kupili również:

Wstecz Dalej