Dziecko w śniegu
Kup książkę 39,90 zł 33,52 zł wydanie 1・Okładka twarda
Kup ebook 29,90 zł 23,92 zł
MOBI, EPUB
  • Seria wydawnicza: Poza serią
  • Tytuł oryginału: Il bambino nella neve
  • Język oryginału: włoski
  • Tłumaczenie: Joanna Malawska
  • Projekt okładki: Agnieszka Pasierska/Pracownia Papierówka
  • Skład: Robert Oleś/d2d.pl
  • Data premiery: 31 stycznia 2018
  • Nazwa wariantu: wydanie 1
  • Rodzaj okładki: twarda
  • Wymiary: 125 mm × 205 mm
  • Liczba stron: 256
  • ISBN: 978-83-8049-625-5
  • Cena okładkowa: 39,90 zł
  • Przeczytaj fragment
Pobierz okładkę

Nagrody

  • Nagroda
    Nagroda Asti d'Appello 2017
    Włodek Goldkorn
    Dziecko w śniegu

Dziecko w śniegu

Data premiery: 31 stycznia 2018

Dzieciństwo spędził w Katowicach. Mieszkał w domu opuszczonym przez Niemców. W przestronnych i jasnych pokojach stały meble w stylu biedermeier. Przymocowane były do nich tabliczki z ciemnego metalu z napisem „własność Trzeciej Rzeszy” i swastyką. Swastyki stały się codziennością, oswojoną częścią jego dziecięcego imaginarium. Jako mały chłopiec bawił się z kolegami „w Auschwitz”.

Włodek Goldkorn – Żyd, Polak, ceniony włoski publicysta – podobnie jak wiele innych dzieci osób ocalałych z Holocaustu całe życie spędził w cieniu Zagłady, wśród strzępków opowieści, fragmentów wspomnień. Jego ciocia Nachcia poszła do komory gazowej z córeczką na rękach. „To nie jest świat godzien tego, żeby na nim żyć” – powiedziała, choć mogła oddać dziecko i uniknąć śmierci. Jego ciocia Chajtełe, uciekając przed Niemcami, porzuciła niemowlę w śniegu. Przeżyła. Tego, kto przetrwał Zagładę, nie można sądzić ludzką miarą, pisze Goldkorn.

Prawda o Zagładzie leży w wielości narracji, w niepewności wspomnień, w niedomówieniach. Jest opowieścią świadków, ale też katów. Dziecko w śniegu to traktat o pamięci, o prawdzie, o doświadczeniu zła, o przetrwaniu.

  • Trzeba i należy opowiadać niewypowiedziane. […] Szoa – mówi Goldkorn – jest tylko pustką. Próby wypełniania jej rzekomymi pozytywnymi znaczeniami czy przesłaniem nadziei są gorsze od udręki: to brak zrozumienia, jak bardzo Zło zakorzenione jest w każdym z nas. Opowieść o tym, co się wydarzyło, jest nie tylko świadectwem, wymierzonym przeciwko tym, którzy chcieliby ukryć i wymazać zbrodnie, ale również bolesną próbą ukazania wywrotowej natury Zła, w nadziei, jak mówił Primo Levi, że nauczymy się je rozpoznawać, kiedy znów się pojawi.
    Goldkorn bez litości pracuje nad pamięcią, z wielkim trudem wydobywając ją z siebie, walcząc z nią, ale ostatecznie sprawiając, że ożywa. Odwołuje się do pamięci, która pod wieloma względami jest wyobrażeniem.

    Francesco M. Cataluccio
  • Czym jest pamięć? Czym jest przeszłość? Co pozostaje po życiu i śmierci tych, których kochaliśmy, a którzy żyli przed nami? Ponadczasowe przemyślenia, które stają się przejmujące dlatego, że odnoszą się do przeszłości Żyda-Polaka i komunisty, dorastającego w ojczyźnie, która następnie się go wyparła.

    „La Repubblica”
  • Goldkorn przez długi czas był redaktorem działu kultury „L’Espresso”. Opowiadał o innych, w tej książce mówi o sobie. Jest to przykład na to, jak osobiste doświadczenie przepuszczone przez pryzmat literatury może nabrać uniwersalnej wartości.

    Romana Petri, La Nuova Sardegna
  • Ofiary Szoa to nie tylko zamordowani w komorach gazowych: to całe pokolenie, pierwsze po Apokalipsie, które żyje pomiędzy pamięcią i tym, co „po”, które wciąż zadaje sobie pytanie, czym jest przeszłość.

    „L’Adige”
  • To jedna z tych książek, które porywają i zostają z czytelnikiem na zawsze.

    Anna Foa, „Avvenire”
  • To wstrząsająco opisana historia zagłady jednej z wielu polsko-żydowskich rodzin i rozpaczliwych powojennych prób przywrócenia choćby odrobiny normalności tam, gdzie pozostały jedynie prochy po zamordowanych.

  • Jeśli istnieje ból w obciętej ręce, ból fantomowy, to książka Goldkorna wyzwala taki ból w czytelniku. Uświadamia nam Goldkorn, że Polska bez Żydów i bez pamięci o Żydach jest Polską okaleczoną. (…) Piękna, mądra, przejmująca książka.

  • Włodek Goldkorn reprezentuje „drugie pokolenie” ocalałych, co zapewnia mu szczególne miejsce w przeżywaniu i analizie Zagłady. Jakby jedną stopą stał w gorącej, drugą w zimnej wodzie. W tym przypadku nawet statystyk nie powie, że odczuwalna temperatura ciała jest umiarkowana.

    Aleksandra Buchaniec-Bartczak, fzp.net.pl
  • [Goldkorn] Łączy wspomnieniową narrację z refleksją nad pamięcią, tożsamością, dziedzictwem Zagłady i współczesnym obliczem rasizmu.

    „Newsweek Polska”, T. /Nr 9 z dn. 25-02-18
  • Maszyna Bezpieczeństwa Narracyjnego z pewnością uzna książkę Goldkorna za niebezpieczną – co samo w sobie może być rekomendacją – choć przecież jest to rzecz o miłości do Polski.

  • „Dziecko w śniegu” Włodka Goldkorna to esej-polifonia: o żydowskim (prze)trwaniu w powojennej Polsce; o próbach zasiedlenia krajobrazu po Zagładzie; o wygnaniu i powrocie; wreszcie, czy przede wszystkim, o pustce i jej upamiętnieniu z perspektywy „drugiego pokolenia” po Szoa.

  • Książka Goldkorna, choć niekiedy przerażająca i pokazująca ludzkość w najczarniejszych barwach, jest przede wszystkim dziełem nadzwyczaj wyważonym, subtelnym, pełnym empatii oraz chęci zrozumienia tego, co, ze względu na brak fundamentalnej logiki historycznej, nie może być zrozumiane.

    Maciej Libich, „Odra”, M./Nr 4 z dn. 04.18