„Tequila Oil…” to „barwna mozaika przygód szelmowskiego bohatera”, do tego bohatera z dużym poczuciem humoru. Nie jest może tak mocna, jak drink, którego nazwę nosi, ale pozwala na spędzenie dwóch czy trzech wieczorów w całkiem przyjemnym nastroju.

Reportaże Ostałowskiej, jak zwykle dają do myślenia, zmuszają do spojrzenia szerzej i głębiej a przy tym nie odzierają Cyganów z tej fascynującej otoczki inności, która działa na wyobraźnię.

To powieść okraszona mnóstwem hiszpańskich słów i krótkich zdań, co dla „hiszpanofilów” będzie stanowić nie lada gratkę. Wzbudza śmiech, przerażenie, zainteresowanie, wzmaga apetyt na podróże. Dzięki tej pozycji można podróżować za niewielką cenę — cenę książki.

Brytyjczyk nie unika drastycznych obrazów. Jest przy tym idealnie beznamiętny, choć jego książka w lekturze potrafi wzbudzać duże emocje. Dalrymple dokonuje też rzeczy rzadkiej: otwiera szeroko nasze rozleniwione europejskością i czerwone wściekłą polską zaściankowością oczy. Daje możliwość zobaczenia czegoś więcej. Tę samą możliwość niosą zresztą i inne książki z serii „Reportaż” wydawnictwa Czarne. Warto z niej obficie korzystać.

Mimo dobrych pięciuset stron, powieść czyta się błyskawicznie. Intryga wciąga i nie pozwala odłożyć książki, dopóki nie dobrnie się do końca. Choć podnoszone są poważne i poruszające tematy, autorzy unikają patosu, wplatając między akapity dyskretny humor. To pewnie prawda, że wszystko ma swoją cenę, ale najnowsza powieść Lotte i Sorena Hammerów tej ceny jest z pewnością warta.

Dalrymple, łącząc fachową wiedzę i historie ciekawych bohaterów, podjął próbę opisania nieuchwytnej indyjskiej duchowości. I wyszedł tej próby zwycięsko.

Całe „Trociny” to oda do niej, poprzeplatana nielicznymi momentami czarnego humoru i trafnymi diagnozami Polski i jej mieszkańców. Główny bohater jest karykaturą Polaka, na przykładzie której możemy się wiele o sobie dowiedzieć.

Matka — jak każdy — musi dać ujście negatywnym emocjom. Powinna mieć prawo szczerej opowieści o tym, co przeżywa. Powinna mieć wsparcie w najbliższych. Tego dotyczy książka Macierzyństwo non-fiction, o to chodziło Joannie Woźniczko-Czeczott

Urlich jakoś od pierwszych stron nie wydał mi się zbyt sympatycznym staruszkiem. Szczerze mówiąc, nie zauważyłam również, żeby bardzo się starał i przyznam, że ta szczerość właśnie oraz brak kokieterii, sprawiły, że bez zastanowienia, ochoczo przekroczyłam progi książki.

Trylogia wierszalińska zachwyca swoją prostotą, magią i autentycznością. Dramaty Słobodzianka, choć osadzone zostały w konkretnych realiach historycznych i czasowo-przestrzennych, to ich przesłanie jest aktualne do dziś.

Trudno o lepszą wakacyjną lekturę: Tequila oil to książka z założenia niepoważna, sztubacka, duszna od upału, uwodząca obrazami, dowcipna.