Hisham Matar

Hisham Matar (1970) – urodzony w Nowym Jorku syn libijskiego dyplomaty przy ONZ, pisarz i eseista. Dzieciństwo spędził w Trypolisie i Kairze, a większość dorosłego życia w Londynie. Publikował m.in. w „The Independent”, „The Guardian” i „The New York Times”. Wykładowca na Barnard College. Członek Królewskiego Stowarzyszenia Literackiego i honorowy członek Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zadebiutował powieścią W kraju mężczyzn. Przyniosła mu ona nominację do Nagrody Bookera, a także nagrodę dla najlepszego debiutu przyznawaną przez „The Guardian”, Nagrodę im. Christophera Ondaatje, nagrodę dla najlepszego debiutu przyznawaną przez Commonwealth Foundation, Nagrodę im. Ennio Flaiana oraz Nagrodę im. Gregora von Rezzoriego. W autobiograficznym Powrocie Matar przywołuje historię porwania ojca, którego losy do dziś nie są znane. Za tę książkę w 2017 roku autor został uhonorowany Nagrodą Pulitzera, Nagrodą im. Jean Stein przyznawaną przez amerykański PEN Center oraz Nagrodą Folio. Otrzymał również Nagrodę Baillie Gifford (dawniej Nagroda BBC im. Samuela Johnsona), Nagrodę Literacką Costa oraz nagrodę literacką przyznawaną przez „Los Angeles Times”. Według „The New York Times’a” oraz sieci księgarskiej Waterstones Powrót był jedną z najważniejszych książek 2016 roku. Matar jest również autorem książek Anatomia zniknięcia oraz A Month in Siena. Jego najnowsza powieść Moi przyjaciele została uhonorowana Nagrodą im. George’a Orwella oraz była nominowana do Nagrody Bookera. Książki Matara zostały przetłumaczone na ponad trzydzieści języków.