Katharina Raabe, Monika Sznajderman (red.)

Nagrody

Katharina Raabe, Monika Sznajderman (red.)

Jurij Andruchowycz (ur. 1960 w Iwano-Frankiwsku) – poeta, prozaik, eseista i tłumacz. Założyciel grupy poetyckiej Bu-Ba-Bu. W Polsce ukazały się cztery jego powieści: Rekreacje, Moscoviada. Powieść grozy, Perwersja oraz Dwanaście kręgów, za którą otrzymał Nagrodę Lipskich Targów Książki oraz Literacką Nagrodę Europy Środkowej „Angelus”. Wydał także tomy esejów: Erz-herz-perc, Moja Europa (wspólnie z Andrzejem Stasiukiem), Ostatnie terytorium, Diabeł tkwi w serze i Leksykon miast intymnych, oraz wywiad rzekę Tajemnica. Czytelnicy znają również jego tomy poezji: Piosenki dla martwego koguta oraz Egzotyczne ptaki i rośliny. Wiersze z lat 1980–1990. Wraz z zespołem Karbido nagrał płyty Samogon, Cynamon oraz Absynt, a Mikołajem Trzaską, Wojtkiem Mazolewskim i Maciem Morettim płytę Andruchoid. W 2014 roku Paweł Smoleński przeprowadził z nim wywiad rzekę o ukraińskiej rewolucji Szcze ne wmerła i nie umrze. Jurij Andruchowycz jest także autorem przekładów z języka polskiego, niemieckiego i rosyjskiego. Mieszka w Iwano-Frankiwsku.

Catarina Botelho (ur. 1981 w Lizbonie) – fotografka. Studiowała malarstwo i fotografię na lizbońskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jej prace były wielokrotnie nagradzane oraz wystawiane na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Mieszka w Lizbonie.

Mircea Cărtărescu (ur. 1956 w Bukareszcie) – jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy rumuńskich. Studiował literaturę, przez dziesięć lat uczył w szkole, pracował w Związku Pisarzy Rumuńskich, był redaktorem miesięcznika „Caiete critice”. Debiutował w 1978 roku. Opublikował wiele tomów poetyckich, esejów i powieści. Jego dzieła, za które otrzymał w Rumunii najbardziej prestiżowe nagrody literackie, zostały przetłumaczone na jedenaście języków. W Polsce nakładem Wydawnictwa Czarne ukazały się dwie jego książki: Travesti i Dlaczego kochamy kobiety.

Karl-Markus Gauß (ur. 1954 w Salzburgu) – pisarz, eseista, krytyk literacki, wydawca i redaktor naczelny wychodzącego w Salzburgu dwumiesięcznika „Literatur und Kritik”, współpracuje m.in. z pismami „Die Presse”, „Der Standard” i „Die Zeit”. Znawca środkowoeuropejskich mniejszości narodowych, a także (zapomnianej) literatury Europy Środkowej z czasów monarchii austro-węgierskiej. Autor wielu książek, z których w Polsce nakładem Wydawnictwa Czarne ukazały się: Psożercy ze Svini, Umierający Europejczycy, Europejski alfabet, Niemcy na peryferiach Europy, Mieszkańcy Roany odchodzą pogodnie oraz W gąszczu metropolii. Laureat licznych nagród, m.in. Austriackiej Nagrody Państwowej w dziedzinie publicystyki kulturalnej (1994), Europejskiej Nagrody im. Charles’a Veillona w dziedzinie eseistyki (1997), Nagrody im. Brunona Kreisky’ego (1998), Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica (2005), Nagrody im. Manèsa Sperbera (2005) oraz Mitteleuropa-Preis (2007). Mieszka i pracuje w Salzburgu.

Lavinia Greenlaw (ur. 1962 w Londynie) – pisarka i poetka, wykłada na Uniwersytecie Anglii Wschodniej, pracuje także jako redaktorka i dziennikarka. Autorka m.in. zbiorów poezji Night Photograph, A World Where News Travelled Slowly i The Casual Perfect oraz powieści An Irresponsible Age i Double Sorrow. Laureatka Nagrody im. Erica Cravena Gregory’ego, francuskiej nagrody za debiut powieściowy i Nagrody Poetyckiej „Forward”. Mieszka w Norwich.

Tatjana Gromača (ur. 1971 w Sisku w Chorwacji) – poetka i dziennikarka. Ukończyła komparatystykę i filozofię na uniwersytecie w Zagrzebiu. W czasie studiów publikowała w wielu czasopismach literackich i była stałą współpracowniczką oraz członkinią zespołu redakcyjnego magazynu kulturalnego „Godine” i „Godine nove”. Od 2000 roku stale współpracuje z tygodnikiem „Feral Tribune”. Jest także autorką reportaży, dzienników z podróży, esejów, tekstów publicystycznych i krytycznoliterackich. Po polsku w 2005 roku ukazał się jej debiut prozatorski Murzyn. Mieszka w Puli na Istrii.

Marius Ivaškevičius (ur. 1973 w Malatach na Litwie) – pisarz, scenarzysta i dramaturg. Debiutował w 1996 roku tomem opowiadań Kam vaikų, w 1998 roku opublikował powieść Historia z chmury, która ukazała się także po polsku. Pisze scenariusze filmowe i sztuki teatralne, reżyseruje. Uchodzi za jednego z najzdolniejszych dramaturgów litewskich. Jest także autorem i współautorem kilku filmów dokumentalnych. Mieszka w Wilnie.

Lídia Jorge (ur. 1946 w Boliqueime w Portugalii) – jedna z najważniejszych współczesnych pisarek portugalskich. Studiowała literaturę francuską w Lizbonie i przez kilka lat mieszkała w Angoli i Mozambiku. Już jej pierwsze powieści weszły do kanonu dzieł nowej literatury portugalskiej, która zaczęła rozkwitać po „goździkowej rewolucji” w 1974 roku. Autorka powieści (m.in. O Dia dos Prodígios, A Última Dona, O Jardim sem Limites), opowiadań (m.in. A Instrumentalina, Marido e outros contos) i sztuk teatralnych (m.in. A Maçon). Laureatka kilkunastu nagród, w tym Nagrody Portugalskiego Związku Pisarzy, Nagrody PEN Clubu, Europejskiej Nagrody Literackiej im. Jeana Monneta, Nagrody Literackiej „Albatros” przyznawanej przez Stowarzyszenie im. Güntera Grassa oraz Nagrody Literackiej im. Giuseppe Acerbiego. Mieszka w Lizbonie.

Volkan Kiziltunc (ur. 1976 w Ankarze) – fotograf. Studiował archeologię klasyczną oraz fotografię; ostatnie wystawy: The Threshold (Stambuł), 2014 European Weeks (Passau), Junge Kunst (Wiedeń), Transcending Cultures (Wiedeń), Avoiding Utopias (Halle-Saale), Out of Place, Union of Faith (Mardin, Turcja). Laureat m.in. nagród Art Nova 100, Arte Laguna i Nagrody Muzeum Sztuki Współczesnej Essl w Wiedniu. ­Wykłada na Akademii Sztuk Pięknych w Stambule. Tam też mieszka.

Vetle Lid Larssen (ur. 1960 w Stavanger w Norwegii) – pisarz, autor powieści, esejów i reportaży. Dziennikarz prasowy, radiowy i telewizyjny. Laureat Złotego Pióra, Nagrody Dziennikarskiej im. Arnego Hestenesa i Nagrody Prasowej Stowarzyszenia Riksmål. Mieszka w Oslo.

Dagmar Leupold (ur. 1955 w Niederlahnstein w Niemczech) – poetka, tłumaczka i pisarka. Studiowała historię sztuki i komparatystykę we Florencji i Nowym Jorku, przekłada z włoskiego i angielskiego. Opublikowała wiele tomów wierszy, przekładów i prozy. Ostatnio ukazały się jej książki Grüner Engel, blaues Land, Die Helligkeit der Nacht i Unter der Hand. Za tę ostatnią była nominowana do Niemieckiej Nagrody Książkowej. Wykłada na uniwersytecie w Tybindze, jest członkinią niemieckiego PEN Clubu. Mieszka pod Monachium.

Fatos Lubonja (ur. 1951 w Tiranie) – pisarz i publicysta. Siedemnaście lat spędził w komunistycznych więzieniach i obozach pracy. Po uwolnieniu w 1991 roku został sekretarzem generalnym albańskiego oddziału Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. W 1994 roku założył czasopismo „Përpjekja”. Po polsku ukazała się jego książka Albania: wolność zagrożona. Wybór publicystyki z lat 1991–2002. Laureat Nagrody im. Johana Gottfireda Herdera, Nagrody im. Alberta Moravii oraz Nagrody im. Sérgio Vieiry de Mello. Mieszka w Tiranie i Florencji.

Geert Mak (ur. 1946 w Vlaardingen w Holandii) – historyk i prawnik, ceniony pisarz i dziennikarz. Po polsku ukazały się jego W Europie, Most oraz Śladami Steinbecka. W poszukiwaniu Ameryki. Jest laureatem m.in. Lipskiej Nagrody Literackiej na rzecz Porozumienia Europejskiego 2008. Mieszka w Amsterdamie.

Tomek Mżyk (ur. 1970 w Bytomiu) – fotograf. Ostatnie wystawy: 86. Herbstausstellung niedersächsischer Künstler (Hanower), Bildspuren – Unruhige Gegenwarten (Darmstadt), Urban Noise (Berlin), Landscaping (Clervaux, Luksemburg), Us / Them (Dortmund), Last & Lost (Lipsk i Essen), Indunature (Bytom). Mieszka w Hanowerze i Katowicach.

Christoph Ransmayr (ur. 1954 w Wels w Austrii) – prozaik, eseista, dramaturg. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród literackich, m.in. Nagrody im. Franza Kafki, Nagrody im. Heinricha Bölla, Prix Aristeion i Nagrody im. Friedricha Hölderlina. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad trzydzieści języków. W Polsce ukazały się trzy jego powieści: Ostatni świat, Morbus Kitahara, Latająca góra, oraz wydany wspólnie z Martinem Pollackiem Pogromca wilków. Trzy duety literackie. Mieszka w Wiedniu.

Andrzej Stasiuk (ur. 1960 w Warszawie) – prozaik i eseista. Autor Murów Hebronu, Dukli, Opowieści galicyjskich, Jadąc do Babadag, Taksimu, Dziennika pisanego później, Grochowa, Nie ma ekspresów przy żółtych drogach, Wschodu i kilku innych książek. Laureat paru nagród, ostatnio Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica 2008, Nagrody Literackiej Gdynia 2010, Nagrody im. Stanisława Vincenza 2011 oraz Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2011 w dziedzinie literatury. Jego książki są tłumaczone na ­niemal wszystkie europejskie języki, a także na koreański i hindi.

Carola Susani (ur. 1965 w Marostice we Włoszech) – pisarka. Dzieciństwo spędziła w Veneto i na Sycylii. W 1995 roku opublikowała swą pierwszą powieść Il libro di Teresa, w 1998 kolejną: La terra dei dinosauri. Za najnowszą powieść Eravamo bambini abbastanza otrzymała Nagrodę Prata i nagrodę magazynu „Lo Straniero” . Jest także autorką książek dla dzieci. Od 1993 roku pracuje dla czasopisma literackiego „Nuovi argo­menti”. Mieszka w Rzymie.

Swietłana Wasilenko (ur. 1956 w Kapustinym Jarze, ZSRR) – pisarka i scenarzystka. Studiowała w Instytucie Literatury im. Mikołaja Gorkiego w Moskwie. Autorka opowiadań i powieści oraz scenariuszy filmowych, za które otrzymała liczne nagrody, m.in. Nagrodę im. Siergieja Eisensteina, Nagrodę im. Vladimira Nabokova oraz nagrodę czasopisma „Nowyj Mir”. Od 1996 roku pełni funkcję pierwszego sekretarza Związku Pisarzy Rosyjskich. Jest członkinią rosyjskiego PEN Clubu. Za powieść Głuptaska była nominowana do Literackiej Nagrody Środkowej Europy „Angelus”. Mieszka w Moskwie.

Dymitr Wyszemirski (ur. 1958 w Żytomierzu) – fotograf. Należy do Rosyjskiego Związku Fotografików; jego prace wystawiane są na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Pod koniec lat osiemdziesiątych podróżował po Rosji, fotografując dawne łagry. Później wiele uwagi poświęcił Kaliningradowi, jego historii i kulturze. Autor albumów Dowód GUŁagu, Pokuta dla Kaliningradu i post-. Mieszka w Kaliningradzie.